پختستان

آیا رضا پهلوی توانایی رسیدن به جایگاه رهبری یک کنگره ی ملی را دارد؟

2012-01-08T05:55:00.000-08:00

جایی خواندم یا شنیدم که روزی احمد صدر حاج سید جوادی در جواب این سوال که چرا از کشور خارج نمی شود گفته بود که سربازی که جبهه را ترک کند دیگر سرباز نیست. اگر تا کمتر از ده سال پیش شرایط مخالفان خارج از کشور و نفوذ آنها در میان مردم گواهی بر جواب آقای سید جوادی بوده است ، امروز گستره ی شبکه های اجتماعی و قدرت آنها در جهت دهی به افکار عمومی ، جبهه های مبارزه با جمهوری اسلامی را به دوردست ترین نقاط افزایش می دهد و نظر کهن سالترین مخالف جمهوری اسلامی را به بوته ی شک و تردید می گذارد.

و این روزها شاهد سر برآوردن چهره ای جدید در اوپوزیسیون خارج از کشور هستیم که به خوبی قدرت و اهمیت شبکه های اجتماعی و استفاده ی صحیح از آنها را دریافته است. رضا پهلوی ، پسر آخرین شاه ایران که این روزها تبدیل به حسرت و افسوس گروهی شده است ، مدتی است که به آرامی و با تمانینه در حال جذب هوادران بیشتری برای خویش است.

رضا پهلوی چند ویژگی دارد که او را در میان اپوزیسیون خارج از کشور متمایز می کند:
۱- وی جوان است. میراث تلخ و دردناکی که نسل پدران ما، خواسته یا ناخواسته برایمان باقی گذاشتند ، باعث ایجاد یک نوع بدبینی نسبت به افرادی همچون بنی صدر ، به خصوص در میان جوانان شده است
۲-او هیچ نقش مستقیم یا غیر مستقیم در حذف کشتار و شکنجه ی ایرانیان نداشته است. با تمام محبوبیتی که اصلاح طلبان در میان مردم دارند ، حضور کمرنگ و پررنگ آنها در فجایع و اتفاق های دهه ی نخست انقلاب اسلامی از حافظه ها پاک نشده است و نه تنها به پاشنه آشیل آنها ، که به نقطه ضعف افرادی همچون موسوی ، کروبی ، سروش و ... در مقابل مخالفانشان تبدیل گشته است.

۳-او یک شاهزاده است . جامعه ی ما فراموشکار است . در عین حال بخش وسیعی از آن به طور روزمره در حال مقایسه ی وضع کنونی با زمان شاه سابق می باشد. خوشبختانه یا بدبختانه ، واقع گرایانه این است که این قیاس ها و نوستالژی ها ، باعث ایحاد نوعی اعتماد به رضا پهلوی در میان بخشی از جامعه ما شده است.

اما آیا این ویژگی ها برای رساندن وی به جایگاه رهبری کنگره ملی کافی می باشد؟

به نظر من جواب به این سوال خیر است.ایجاد و رهبری یک کنگره ی ملی ، به ایجاد یک وحدت و همدلی حماسه گونه احتیاج دارد که نظیر آن را تنها در راه پیمایی های بعد از کودتای ۸۸ دیدیم . رضا پهلوی با تمام نوشته های زیبا و سخنرانی های جذابش ، نمی تواند باعث ایجاد چنان وحدت ملی شود ، تا زمانی که از ایده ی بازگشت به یک سیستم سلطنتی ، حتی از نوع مشروطه دفاع کند.

دلیل خیلی واضح است. اگر بعد از بسته شدن پرونده ی جمهوری اسلامی و ولایت مطلقه ی فقیه ،زمانی که ظلم و ستم اسلامی در حال فراموش شدن از ذهن هاست ، مثلن چهل سال بعد ، یک روحانی مترقی و روشنفکر و شیک پوش بیاید و از یک نظام ولایت فقیه مشروطه دفاع کند ، خواهد توانست اعتماد عمومی جامعه را به خود جلب کند؟

بحث بر سر مقایسه ی ظلم ها و جنایت های مرتکب شده توسط نظام پهلوی و نظام جمهوری اسلامی نیست. بحث بر سر راه دراز و طاقت فرسایی است که جامعه ی ایران برای رسیدن به یک نظام کاملن دموکراتیک ، عاری از هرگونه امتیاز ویژه برای یک نفر یا یک خاندان خاص ، متحمل شده است. رسیدن به چنان نظامی برای ایرانیان ، گذر از هفت خوان رستم بوده است و اینک این گونه می نماید که جان و رمق چندانی برای غول خوان هفتم ، غول استبداد دینی ، که بیشترین هزینه ی جانی و مالی را به ایرانیان متحمل کرد، باقی نمانده است .
اکنون به بازی گرفتن نوستالژی مردم و صحبت کردن از دوباره برپا کردن ویرانه های خانی که پشت سر گذاشته شده است ، نه تنها باعث اتحاد و همدلی نمی شود ، که نوعی توهین به شعور قشر وسیعی از متفکران و تحصیلکردان جامعه و ایجاد بدبینی و یاس در آنهاست. حتی رد نکردن چنین ایده ای در این برهه از تاریخ جامعه ی ما ، از طرف شخصی که باسواد و مطلع از سمت و سوی حرکت تمدن بشری می نماید ، می تواند بوی غم انگیز سواستفاده و فرصت طلبی را به مشام برساند . بوی آزاردهنده ای که از نوفل لوشاتو تا به حال از یادها نرفته است.

این نوشته نه برای اثبات عدم صلاحیت رضا پهلوی ، که برای نشان دادن فرصت فوق العاده ای که برای وی پدید آمده است نوشته شده است. رضا پهلوی می تواند خود را به یک شخصیت تاثیر گذار ، اگر نگوییم یک قهرمان ملی ، تبدیل کند. به نظرم موقعیت فعلی او ، که ترکیبی از قضای روزگار و هوشمندی شخص اوست ، شانس بزرگی برای فردی است که می خواهد در پروژه ی گذار جامعه ی خویش به یک جامعه ی مدرن نقش مهمی ایفا کند.

رضا پهلوی بر سر یک دو راهی ایستاده است. انتخاب او نه بر سر سخن گفتن یا نگفتن از سلطنت مشروطه ، که بر سر نفی کردن یا نکردن آن است. این انتخاب گاهی چنان آسان می نماید که دوستی می گفت شاید وی برای اعلام مخالفت با بازگشت به سلطنت منتظر فرصت مناسبی می باشد. محبوبیت و جایگاهی که وی با مخالفت با بازگشت به سلطنت به عنوان آخرین شاهزاده ی ایران کسب خواهد کرد برای من قابل پیش بینی نیست. اینکه او چرا برای انتخاب بین چنین جایگاهی و تصوری از یک مقام سمبلیک و اشرافی (که حتی در صورت به وقوع پیوستن ، مخالفت همیشگی قشر وسیعی از مردم به خصوص روشنفکران را در بر خواهد داشت) تعلل می ورزد ، جوابی است که یا از آقای پهلوی ، و یا از زمان خواهیم گرفت.

یکی از بزرگ ترین شکست های جنبش سبز ، انفعال و بی خیالی دانشجویان خارج از کشور است.

2011-12-05T09:52:00.000-08:00

بدون شک یکی از خسران های جنبش سبز که به کمرنگ شدن نام آن به خصوص در عرصه بین المللی انجامید ، انفعال دانشجویان خارج از کشور است.
در دوران اوج اعتراضات خیابانی ، این طیف بزرگ و تحصیلکرده دو فایده ی مهم برای جنبش داشت : تولید خبر ( به معنای تالیف و ترجمه ی وقایع داخل کشور به شکل های مختلف ) و پخش آن.این دانشجویان نقش بازنمایی ظلم و ستمی که به هم وطنانشان در داخل ایران می رفت را به عهده گرفتند. اما چنین می نماید که آنها این بازنمایی را کنار گذاشته اند ، توگویی که ظلم و ستم در ایران به پایان رسید و مبارزان داخل کشور از چنگال رژیم رهایی پیدا کرده اند.

فروکش کردن اعتراضات خیابانی در تهران علت های متعددی داشت که بحث آن بسیار فراتر از این مقاله است . ولی می توان گفت که مهترین و تاثیرگذارترین آنها ، رصد و سرکوب شدید هرگونه فعالیت مبارزاتی توسط حکومت بود.از ۱۳ آبان ۱۳۸۸ ، سرکوب از طرف حکومت چنان سنگین و خشن شد که تدریجن شکل دادن هرگونه اعتراضات خیابانی ناممکن نمود.
موج بلند و عظیم جنبش سبز در داخل مرزهای ایران به ناچار بعد دیگری به خود گرفت و آن حجم وسیع اخباری که به بیرون فرستاده می شد به یکباره فرو نشست.

اما کوتاهی که اوپوزیسیون خارج از کشور ، و به خصوص دانشجویان از خود نشان دادند. این بود که دو کارکرد خود (تولید و پخش خبر) را تا زمانی جذاب و شورانگیز یافتند که فعالیت آنها ، به واسطه ی تظاهرات خیابانی داخل کشور و خبر های و عکس های تاثیرگذار آن ، مخاطب ایرانی و غیر ایرانی وسیعی را به خود جذب می کرد. اخبار و وقایعی همچون احوال زندانیان سیاسی و خانواده های آنها ،فعالین دانشجویی ، فعالین حقوق بشر ، حقوق زنان و صنف های کارگری و از همه مهمتر وضعیت میرحسین موسوی و مهدی کروبی ، شاید به دلیل اینکه امکان تهیه ی عکس ها و فیلم های مستند و هیجان انگیز و خارجی پسند از آنان نبود ، چنان مورد بی مهری دانشجویان خارج از کشور قرار گرفته است که اکنون با وجود مبارزات و فعالیت های سرسختانه ی قشرهای ذکر شده در داخل ایران ، تصور افکار عمومی در دنیا چنین است که مخالفان در داخل ایران دست از فعالیت کشیده اند و به امور روزمره ی خود مشغول اند.

به نظر نگارنده ، که خود نیز تا چندی پیش دانشجوی خارج از کشور محسوب می شد ، این کوتاهی و قصور به هیچ عنوان قابل توجیه نیست. درست است که رژیم عواملی در خارج از مرزهای کشور دارد که مشغول پاییدن مخالفان هستند ، ولی تصور اینکه فعالیت چند مامور امنیتی و خبرچین در جمع های اپوزیسیون دلیل مناسبی برای دست کشیدن از فعالیت است ، بیشتر به یک بهانه ی کودکانه شبیه است تا واقعیت. اگر فعالیت های گروهی ، همچون شکل دادن گردهمایی ها و تظاهرات در مکان های عمومی ، به خاطر وابسته بودن به حضور دیگران سخت و گاهی ناامیدکننده به نظر می آید ، توقف فعالیت های فردی ، غیر از بی تفاوتی و بی خیالی توجیه دیگری ندارد.

قاعدتن تمام این دانشجوها حداقل به یک زبان خارجی مسلط هستند ( روزهایی بود که هیچ خبری قبل از ترجمه به چند زبان مهم دنیا کنار گذاشته نمی شد) .نیز بخش وسیعی از دانشجویان خارج از کشور در حیطه ی هنرهای بصری تجربه دارند . (حجم وسیع پوسترها ، نقاشی ها و تایپوگرافی هایی که در دوران اوج تظاهرات تهران به جلب توجه افکار عمومی انجامید ، موید این واقعیت است.) و زمانی حداقل فعالیت یک دانشجوی ایرانی ، تغییر عکس شبکه های اجتماعی خود به یکی از مبارزان دربند رژیم ایران بود.

اما امروزه چنین می نماید که تمام اینها ، همچون مد لباس هایی بودند که اکنون کهنه و تکراری و بی مورد می نمایند.اگر سکوت دانشجویان داخل کشور به خاطر سرکوب وحشیانه ی حکومت است ، سکوت دانشجویان خارج از ایران ، به نظر نویسنده ، تنها نشان دهنده ی این واقعیت غم انگیز است که شور و خشمی که آنها زمانی نسبت به ظلمی که به هم وطنانشان در ایران می رود نشان دادند ،حداقل در مورد بیشتر آنها ، یک احساس مسئولیت گذرا و موقتی بود ، یک سواری بر موج همدردی جهان نسبت به مبارزان داخل ایران ، که خود نیز در به وجود آوردن آن سهیم بودند.

ظلم و ستم در ایران ما به پایان نرسیده است . زندانیان سیاسی نه کم ، که بیشتر شده اند . وضعیت آنها خطرناک تر و بغرنج تر شده است. اصانلوها ، زیدآبادی ها ، توکلی ها و ستوده ها همه و همه ، همچنان در بند ناعادلانه ی رژیم اسیرند. رژیم ایران بندهای خفقان را روز به روز بر شهروندان خود تنگتر می کند و به لحظظه ی ضربه ی نهایی به اوپوزیسیون ، قطع ارتباط شهرندان با دنیای خارج و ایجاد اینترنت ملی نزدیک و نزدیک تر می شویم.

بلند شدن دوباره ی موج جنبش سبز ، در گرو آزادی میر حسین موسوی و مهدی کروبی است و اینک تنها راه حلی که برای آزادی آنها به نظر می آید ، جلب توجه افکار جهانی به گروگان گیری آنها توسط رژیم بستگی دارد. این جلب توجه در سطوح بالا ، توسط کار کشته گان حقوق بین الملل و فعالین مطرح حقوق بشر در حال انجام است. ولی این کافی نیست . این فعالین به حمایت قاطع و وسیع مردم احتیاج دارند . در این میان دانشجویان خارج از کشور ،از بیشترین امکانات و توانایی برای جلب توجه افکار عمومی به زندانیان سیاسی ، و رهبران جنبش سبز برخوردار است.
با شب و روز غصه خوردن برای میهن ، بحث های سیاسی سطحی و بی هدف در جمع های دوستانه ، اختصاص چندین ساعت در روز به گشت و گذار در شبکه های اجتماعی و مثبت دادن به لینک های بالاترین به تنهای تاثیر چندانی بر وضعیت زندانیان سیاسی ایران نمی گذارد. قشری که نام نخبه بر آن نهاده اند ، و گاهن از مهاجرت خود با غرور به عنوان فرار مغزها نام می برد ، توانایی هایی بیشتر از کارهایی دارد که دیگر اقشار جامعه نیز ، در هر جای دنیا که باشند از پس آن بر خواهند آمد.

روزی روزگاری ، بدون وجود پدیده ای به اسم اینترنت ، بدون نعمت شبکه های اجتماعی ، پدران و مادران ما، اشک آن ستمکار قبلی را در مقابل کاخ سفید واشنگتن در آوردند.
اکنون ،در عصر اطلاعات ، ما چه می کنیم ؟

آیا حاضرید در ازای رسیدن به دموکراسی ، با علی خامنه ای مذاکره کنید؟

2011-11-14T05:55:00.000-08:00

خودتان را جای علی خامنه ای بگذارید. هر روز خبر و تصاویر یکی از هم مسلکانتان را می بینید که توسط مردمی خشمگین و عاصی ، بدون هیچ رحمی ، بدون هیچ دادگاه و هیات منصفه ای ، کشته و تیکه پاره یا به طناب آویخته می گردند. شما نیز دستانتان تا شانه در خون هم وطنانتان آغشته است . مردم از جنایتهایتان اگاه تر شده اند ، خشمگین اند ، و پر از کینه و نفرت . روز به روز از طرفدارانتان کمتر ، و به لایه های خفاظتی پیرامونتان افزوده می شود، که خطر قتل شما حتی از طرف نزدیک ترین افرادتان به مشام می رسد.

ما ، دو راه بیشتر جلوی علی خامنه ای نگذاشته ایم : مقاومت در برابر مردم به قیمت کشتار بیشتر آنها ، یا کشته شدن به دست توده ی خشمگین آنها. علی خامنه ای ، و احتمالن هر دیکتاتور دیگری ، گزینه ی اول را به کشته شدن توسط مردم ترجیح خواهد داد. او راه دیگری ندارد . اگر قرار بر این است که بمیرد ، چرا تا آن زمان مقاومت ، و از تمام قدرت خود برای سرکوب مخالفینش استفاده نکند؟

ولی انتخاب ما چیست؟ صحنه های قتل شرم برانگیز قذافی را به دست انقلابیون لیبیایی دیدیم. آیا این آن تصویری است که می خواهیم از خود به دنیا نشان دهیم؟ آیا اصولن هدف ما ، و هدف تمام کسانی که در طول این سی و دو سال ، و به خصوص در تظاهرات بعد از انتخابات کشته شدند ، مرگ علی خامنه ای بوده و هست؟ آیا ما حاضریم با علی خامنه ای ، بر سر آزادی تمام زندانیان سیاسی و بر گذاری یک رفراندوم آزاد معامله کنیم ، و به او این اطمینان را بدهیم که جان خود و خانواده اش در امان خواهد بود ؟

اوضاع کشورمان به هم ریخته است . مردمانمان فقیرتر و فقیر تر می شوند. اسرائیل بر طبل جنگ می کوبد و آشفتگی سیاسی و نظامی ما می تواند به راحتی منجر به تجزیه ی کشور شود. ما ، به عنوان کسانی که شانس وفرصت تعمق و تفکر بیشتر در مسائل پیرامون را داریم ، باید به راهکارهای جدیدی غیر از آنهایی که موجود است بپردازیم. این راهکارها می توانند بسیار متفاوت تر، و بسیار متمدنانه تر از تجربه ی انقلاب پنجاه و هفت ، و آنچه که امروز در لیبی و مصر می گذرد باشد.این به ظرفیت عمومی ما، به آمادگی و انعطاف پذیری ما در برابر پیشنهاد های که ممکن است در نظر اول بی شرمانه ، و در نظر دوم قابل تامل آیندبستگی دارد.آیا می توان برای رسیدن به آزادی و دموکراسی ، با دیکتاتوری که دستش به خون آغشته است بر سر میز معامله نشست؟

جواب انقلابیون ۵۷ به این سوال نه بود ، جواب ما چیست؟

نیروی نظامی کشور ما ، سپاهی است که مهماتش راهم نمی تواند بدون تلفات جابجا کند

2011-11-12T06:43:00.000-08:00

این نیروی نظامی کشور ماست.روز به روز آشفته تر و بی نظم تر ، غرق در فساد و معامله و فعالیت های اقتصادی ، چنان ضعیف و در هم ریخته است که بیشتر به حجله ی بازار شباهت دارد تا نیروی نظامی یک کشور پهناور . عکس های مانورش به طنز بیشتر شباهت دارد . موشک هایش را مرتب می کند و تکنولوژی پنجاه سال پیش را ، در قالب قوطی حلبی ، به عنوان زیر دریایی معرفی می کند.در مانور هایش در مقابله با دشمن فرضی شهید می دهد و امروز از جابجایی مهماتش بدون دادن تلفات نیز عاجز است.

هنوز چند روز نگذشته از واکنش کوبنده و هراس آور رهبر کبیر انقلاب به تهدید های پوچ و توخالی ارتش ناچیز امریکا و اسرائیل ، و صحبت از مشت آهنین و سیلی های کوبنده ای که سپاه به هر گونه متجاوزی فرود خواهد آورد ، امروز ، بدون وقوع هیچ گونه حمله ای ، بدون وجود هیچ گونه دشمن فرضی و غیر فرضی، پانزده نفر از سپاهیان در اثر انفجاری که در حین جابجایی مهمات رخ داد کشته شدند.

روزگار ما را از شر تمام دشمنان فرضی و غیر فرضی نگه دارد!

سارکوزی : ناتانیهو یک دروغگو است!

2011-11-08T16:11:00.000-08:00

در میان جلسه ی سران ، سارکوزی ، در حالی که تصور می کرد که میکروفون خاموش است ، به اوباما گفته : من دیگر نمی توانم نتانیهو را تحمل کنم । اوباما که او نیز از روشن بودن میکروفون بی اطلاع بوده جواب داده : تو نمی توانی او را تحمل کنی ، ولی من مجبورم هر روز با او کار کنم! اینت ، سایت خبری اسرائیلی نوشته است که بین خبرنگاران قراردادی مبنی بر مسکوت گذاشتن این حادثه ی با اهمیت امضا شده است ، ولی خبرگزاری رویترز و اسوشیتپرس ، سایت خبری فرانسوی را که این خبر را درز داد را تائید کرده اند.

هفتاد و چهار ضربه شلاق بر تن پیمان عارف روزنامه نگار و دانشجوی فوق لیسانس علوم سیاسی دانشگاه تهران

2011-10-09T04:11:00.000-07:00

برکت حکومت اسلامی ، بر تن دانشجوی فوق لیسانس علوم سیاسی دانشگاه تهران ،پیمان عارف

حتی اگر خلایق را هر چه لایق ، باز لیاقت ما این نبود...

تقبیح تیم ملی فوتبال ایران ، به خاطر برد هفت بر هیچ در مقابل تیم فلسطین توسط شریعتمداری

2011-10-07T13:04:00.000-07:00

حسین شریعتمداری در یادداشتی به تیم فوتبال ایران اعتراض کرده است که چرا در مقابل تیم فلسطین دست به یک شکست مصلت طلبانه نزده است ، یا حداقل مساوی نکرده ، که هفت بر هیچ برده است . و من همین لحظه ای که در حال نوشتن این سطور هستم نمی تونم جلوی خنده خودم رو بگیرم . چرا که آقای شریعتمداری در آخر یادداشت یه خاطره تعریف کرده از یه بابایی تو سپاه ، تا جوانمردی رو به بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران یاد بدهد.به نظرتون این خاطره چی می تونه باشه؟!

درخواستی از بالاترین

2011-10-06T04:48:00.000-07:00

فکر می‌کنم که شایسته باشد ، که همانطور که بالاترین مراسم مربوط به هزاران سال پیش را گرامی‌ میدارد ،درگذشت بزرگمردی را که دنیای کامپیوتر و ارتباطات را برای میلیون‌ها نفر ، در عصر ما، متحول کرد را نیز گرامی‌ بدارد।

و ما اینچنین دیندار شدیم!

2011-10-05T07:35:00.000-07:00

اسپرم همایونی ، اسهال طلب ، گوسفند هوشمند و فرهنگ گفتمان در یک جامعه‌ی بیمار

2011-10-05T05:30:00.000-07:00

اگر به نظرت دین بزرگ ترین دروغ تاریخ است،

اگر به نظرت حزب به مثابه ی ماشین یکسان سازی انسان ها ، توهمی مربوط به تاریخ است ،

اگر به نظرت بازگشت به سلطنت طلبی به هر شکل و شمایلی ، عقب گردی مضحک می نماید ،

و اگر به نظرت دیگر اصلاحات در شرایط کنونی امکان پذیر نیست ،

نظر تو ، نظر تو است و تو حق داری که آن را جار بزنی ، عقایدی که با آنها مخالفی را به نقد بکشی ، به طنز در آوری و تمسخر کنی.

ولی اگر فردی را به خاطر اینکه جهان بینی اش با تو فرق می کند ، اسپرم ، اسهال طلب و گوسفند هوشمند خطاب کردی،

بهتره که دیگه خیلی ژست روشنفکری در نیاری و حرص دموکراسی رو نخوری ،

اون موقع بهتره که برگردی و بخزی توی همون فرهنگ قدیمی و آشنا ،

بین همون مردمی که هیچ تفاوتی رو چه در ظاهر چه در طرز تفکر تاب نمیارند ، و اون رو از گنجینه ی پر بار فحش ها ، تیکه ها ، برچسب ها و تحقیر های خودشون بی نصیب نمی گذارند.

بری تمرین حاضر جوابی کنی ، تمرین تیزبازی ، زخم زبون های عمیق ، تحقیرای کوبنده ،

تا بتونی شاید یه روزی عقیده ی خودت رو فاتح این جنگ کنی ،

که جامعه ی ما ،

میدان جنگ بین عقاید است ،

سلاح آن لات بازی،

و همیشه یک عقیده باید دیگر عقاید را بکوبد.

کثرت جهان بینی ها را بر نمی تابد،

و دگر اندیش را له می کند،

که جامعه ی ما ، یک جامعه ی بیمار است...

فراموش نکنید ، متهم اصلی اختلاس ها در تورنتو نیست ، در خیابان پاستور است

2011-10-03T03:53:00.000-07:00

این روز های خبرهایی با جزییات از فرار خاوری به تورنتو ی کانادا در رسانه های پخش می شود . خبرهایی هیجان انگیز به همراه عکس هایی که نمی توان بی تفاوت از کنار آنها گذشت.

در این میان ، رسانه های نزدیک به خامنه ای همچون کیهان ، سخت در تکاپو هستند تا تمام تقصیر ها را به گردن یک یا چند مهره ی فرعی این داستان بیاندازند.آقای خامنه ای طوری از اختلاس حرف می زند ، توگویی ایشان هیچ نقشی در مدیریت این مملکت ندارد.

آن هنگامی که میرحسین موسوی در مناظرات انتخابات همه را به فساد های اقتصادی گسترده هشدار داد ، از سوی آیت الله خامنه ای به بی بصیرتی متهم شد . امروز خامنه ای باید پاسخگو باشد ، باید جواب این سومدیریت را بدهد.و به نظر من این فرصت مناسبی است که وی را برای پاسخگویی تحت فشار گذاشت . چرا که رسانه های حکومتی قسمت سخت کار را که خبرکردن همه ی مردم از این دزدی بزرگ است را انجام داده اند . اینک تنها وظیفه ی تمام وبلاگنویسان و اصحاب رسانه است ، که نگذارند که همچون تمام جنایت ها و دزدی های قبلی نظام ، به جای متهمان اصلی ، سرباز وظیفه ای به جرم دزدین ریش تراش محکوم شود.

مسكوت گذاشتن فاجعه فوت تمامي بيماران بيهوش در اتاق عمل

2011-09-30T07:52:00.000-07:00

آژانس ايران خبر : هفته گذشته اتفاقاتی در بيمارستان شرکت نفت تهران افتاد که متاسفانه با بايکوت خبری محض همراه شد. بنا به گزارش رسيده به صندوق آژانس, ماجرا از اين قرار بود که در يک روز کليه افرادی که در اين بيمارستان تحت عمل جراحی قرار می گيرند بعد از عمل هرگز به هوش نيامده و ساعاتی بعد فوت کردند.
در همين روز حتی بيمارانی که تحت عمل زيبايي بينی قرار گرفته بودند نيز به هوش نيامده و متاسفانه همگی از دنيا رفتند.
سپهر ملک احمدی نوجوان 13 ساله از جمله همين بيماران بود. وی از ناحيه قفسه سينه تحت عمل جراحی قرار گرفته بود و عمل کاملاً موفقيت آميز و بدون هيچ مشکلی به پايان رسيد اما سپهر هرگز به هوش نيامد.
داروی تقلبی بيهوشی چينی علت اصلی مرگ اين افراد اعلام شده است. به گواهي اهالي محل خانواده مرحوم سپهر ملک احمدی تنها 6 روز پس از اين حادثه با فشارهای وزارت اطلاعات در شهر اراک مجبور به جمع آوری بنرها، اعلاميه ها و پيام های تسليت اقوام و دوستان خود از روی ديوار شدند که تحمل اين درد را برايشان بيشتر نيز کرده است.
مسئولين بيمارستان بدون هيچ پاسخی تنها در برابر اين فاجعه سکوت کرده اند و به خانواده های داغديده هيچ توضيحی داده نمی شود اين در حالی است که بيمارستان با تاييد چينی بودن آمپول های بيهوشی به تقلبی بودن آنها اعتراف کرده اند

( به مناسبت تغییر لوگوی بالاترین ) دین مثل آلت جنسی مردانه است

2011-09-29T09:46:00.000-07:00

داشتن یکی از آن خوب است.

مشکلی هم در افتخار کردن به آن نیست.

ولی لطفن اونو در ملا عام در نیاورده و تکانش ندهید ،

و خواهشن سعی نکنید که اونو تو حلق فرزندان من فرو کنید !

کاش خانواده قهرمان داداشی ، پهلوانی میکردند و به قصاص نه می‌گفتند

2011-09-21T07:25:00.000-07:00

در این جهنمی که جمهوری اسلامی از کینهٔ و نفرت و مرگ به پاا کرده و در این زمانه‌ای که انتقام و خشم جای جوانمردی و انسانیت رو گرفته ، کاش خانوادهٔ قهرمان داداشی ، با نه گفتن به فرهنگ اعدام و انتقام جویی‌ و یک قتل دیگر ، از قهرمان خاطرهٔ یک پهلوانی را به جای میگذشتند...

طرح های جدید دولت برای مهدکودکها :ممنوعیت رقص و آواز و ایجاد سمت" عمو روحانی "

2011-08-23T03:57:00.001-07:00

اول از همه بگم که من واقعن خجالت زده هستم که بسیاری از مطالب این وبلاگ شده خبر هایی که در کیهان و رجانیوز منتشر می شوند .ولی هر کسی که مثل من اعتیاد به خوندن مطالب جبهه ی کودتا رو داشته باشه ، می دونه که چقدر سخته مقاومت در برابر در میان گذاشتن برخی از سوژه هایی که این رسانه ها در اختیار ما می گذارند.

امروز رجا نیوز در میان خبر مربوط به تفکیک جنسیتی در مهد کودک ها ، از چند طرح دیگر که برای کودکان بی گناه پخته اند خبر داد. طرح ممنوعیت آواز و رقص ، طرح مهدکودک دینی و در نهایت ، طرح عمو روحانی در مهد کودک ها!

من اعتراف می کنم که بارها گفته بودم که خوش به حال نسل های جدید و از بدبختی های خودمان که در بحبوحه ی جنگ به دنیا آمدیم نالیده بودم . ولی اکنون که کودکان ایران به زودی در مهد کودکهایشان به جای آواز نوحه و قرآن خواهند خواند ، به جای رقصیدن تو سینه ی خود خواند زد و به جای خاله های مهربان و زیبا ، با یک مردک چاق و کثیف و پشمالو به اسم عمو روحانی سر و کار خواهند داشت ،مصیبت های کودکی خودم را فراموش می کنم و غصه می خورم به حال بچگانی که قرار است در میان طالبان جدید جامعه اسلامی بهترین سالهای زندگی خود را به پایان رسانند ...

رجا نیوز از نقش پلنگ صورتی در آموزش سکولاریسم به کودکان پرده برداشت

2011-08-20T02:57:00.000-07:00

در یک افشاگری بی سابقه ، رجا نیوز در گزارش مستندی از نقش پلنگ صورتی در آموزش سکولاریسم به کودکان ، آن هم در صدا و سیمای جمهوری اسلامی پرده برداشت . گفتنی است که پلنگ صورتی که با فریز فرلنگ و دیوید دپاتی صهیونیستی در ارتباط بوده است ، هم اکنون متواری شده است و سربازان گمنام امام زمان در جستجوی وی می باشند !

2011-08-18T03:28:00.000-07:00

بعضی موقع هایی که در بالاترین در مورد مسائل گوناگون همچون تمسخر دین ، سلطنت طلب ، یا مجاهدین خلق بحث جدل می شود ، با خودم فکر می کنم که نکند که عوامل اطلاعات حکومت اسلامی واقعن موفق شده اند و با ایجاد بحث های نا مربوط سعی در نابودی اتحاد مبارزین و پرت کردن حواس ها از اهداف و مسائل اصلی جنبش سبز دارند . ولی هر بار نیز به این فکر می کنم که جنبش سبز از همان ابتدا یک جنبش دموکرات بود . از همان اول آغوشش را برای تمام ایرانی هایی با عقاید و سلایق گوناگون برای ایرانی آزاد و دموکراتیک مبارزه می کنند را باز کرد .بحث هایی که بین ما می شود ، همان بحث هایی است که قبل از سال ۵۷ فرصت و امکان انجام آنها را نداشتیم . بحث هایی برای به پای نقد کشیدن ایده ها و آرزو هایمان ، بحث هایی برای تثبیت آینده ی آزادمان ، بحث هایی برای اینکه دوباره از چنگال یک دیکتاتور خلاص نشویم و در زندان یک دیکتاتور دیگر حبس نشویم . این بحث ها لازم و ضروری است و ما برای جا انداختن فرهنگ نقد آمده ایم .

اختلافات و بحث های ما به خاطر دموکراتیک بودن ماست ، وگرنه ما هنوز در مقابل استبداد کنار هم ایستاده ایم ، هنوز در مقابل حکومت ستمگر دست های هم را گرفته ایم . هنوز میرحسین صادقمان را فراموش نکردیم ، هنوز شیخ شجاعمان را از یاد نبردیم .طعم شیرین آن اتحاد به این زودی از یاد نمی رود ، جمهوری خواه و سلطنت طلب ،مذهبی و غیرمذهبی ، اصلاح طلب و برانداز، ما هنوز برجا و زنده ، ما هنوز جنبش سبزیم

وقتی انقلاب ۵۷ فتنه و مبارزان آن سالها فتنه گر خوانده می شوند

2011-08-17T06:12:00.001-07:00

من می خواهم اول از همه یک مساله ای رو روشن کنم. من مخالف بازگشت به سلطنت ، مشروطه یا مطلقه هستم . ولی نه تنها مخالف فحاشی به سلطنت طلبان و قائل نبودن جایگاهی برای فعالیت آنها در صحنه ی سیاسی هستم ، که حتی چنین موضعی را در مقابل گروه مجاهدین (که از بیخ و بن با عقایدشان مخالفم) نمی پسندم . به نظر من اگر ما به عنوان مخالفان نظام استبدادی اسلامی ، برای رسیدن به یک جامعه ی آزاد و دموکراتیک فعالیت می کنیم ، از همین حالا باید تمرین آزادی بیان داشته باشیم . آزادی بیان این نیست که کسانی حرف های نه چندان متغایر با ما بزنند و ما به آزادی بیان خود افتخار کنیم ( کاری که خامنه ای و حسین شریعتمداری انجام می دهد ) . لیاقت داشتن آزادی بیان وقتی معلوم می شود که جدی ترین مخالف ، مثلن در مورد من طرفداران ولایت فقیه یا مجاهدین خلق ، به اندازه ی من امکان و فرصت حرف زدن و امکان گفتگو داشته باشد، و من سعی در بحث و جدل با وی داشته باشم ، نه اینکه برای حذف او از صحنه ی گفتگو های و هوی به راه بیاندازم .این مقدمه برای این است به عرض برسانم که با وجود مخالف بودن با ولایت فقیه ، سلطنت ، و مجاهدین خلق ، از حق حضور آنها در جامعه حقیقی یا مجازی به شدت دفاع می کنم و با هر اقدامی در راستای حذف صدای انها ، در حد توانم مخالفت خواهم کرد.

اما به مخاطب اصلی این متن بر می گردم ، که هواداران خاندان پهلوی می باشد . سلطنت طلبان عزیز ! من به عنوان یک جوان ایرانی ، که تمام عمر خود را در دوران جمهوری اسلامی سپری کرده ام ، همواره شاهد تحریف تاریخ و و اژگونه نشان دادن وقایع از سوی حکومت بوده ام. حکومت اسلامی ، بسیاری از رادمردان تاریخ ایران را بدکاره ، و بسیاری از جنایتکاران و قاتلان آن را فرهیخته و درستکار نشان داده است . با کمک کتاب های مختلفی که از گزند استبداد مصون مانده بودند ، و با کمک گنج بزرگ زندگی من ، اینترنت ، تا حدی توانسته ام حرف های ضد و نقیض ، پازل های تکه پاره و نظرات انسان های مختلف را کنار هم بگزارم و تصویری از تاریخ معاصر کشورم برای خود ایجاد کنم که هرچند هنوز نقاط مبهمی دارد ، ولی روز به روز بر تعداد پیکسلهایش افزوده می شود و رزولوشونش بالا می رود !

شاید بزرگترین نتیجه ای که از این تصویر سازی تاریخ به دست آورده ام ، این است که هیچ پدیده ، هیچ شخصیت و هیچ دوره ای از تاریخ انسان به طور مطلق خوب یا بد نبوده است . به این نتیجه رسیده ام که انسان ها سعی می کنند که از شخصیت های جامعه ی خود تصویری مطلقن نیک و یا مطلقن پلید بسازند ، و اگر جامعه ای بر نیک یا پلید بودن یک شخصیت توافق کند ، برای افاد بسیار سخت خواهد بود که نظرات مخالف خود را اعلام و بر روی آنها بحث کنند. این مطلق بینی شاید در ایران ما با شدت بیشتری در جریان است و همواره ضررهای جبران ناپذیری به ما زده است که فکر می کنم بزرگترین و غم انگیزترین آنها در سالهای اخیر ، پس زدن و تحقیر شاپور بختیار از سوی روشنفکر و عوام بوده است .

ما ایرانیان ، به خصوص آنهایی که فرصت و شانس تحصیل و تعمیق در فرهنگ را داشته ایم ،بدون آنکه نگران سیر کردن شکم و تامین سرپناه باشیم ، وظیفه داریم که این مطلق بینی تاریخی را در هم بشکنیم . وظیفه داریم که واژگونه نشان دادن تاریخ را متوقف کنیم و در برابر آن صادق باشیم . ما نمی توانیم به خاطر علاقه یه یک فرد یا خاندان ، نقاط ضعف آنها را نادیده بگیریم ، و یا از خود گذشتگی ها و مبارزات انسان های فرهیخته برای رسیدن به آزادی را لجن مال کنیم .همان طور که نمی توانیم به خاطر نقاط ضعف آنها ، اشتباهات و جنایاتی که مرتکب شده اند ، خدمات و دست آورد های آنها را انکار کنیم.

ما باید دو رخداد انقلاب ۵۷ ، انقلابیون و شاه را هردو با دیده ی نقد و بررسی ، به دور از تعصب نگاه کنیم و به جایگاه نقد تاریخی ببریم . باید کنش ها و واکنش های آنها با توجه به شرایط زمان آنها قضاوت کنیم . بغض این واقعیت تلخ که انقلاب ۵۷ به بیراهه رفت ،از چاله به چاه افتاد و استبداد نعلین را به وجود آورد ، نمی تواند تنها معیار سنجش این انقلاب شود . این نوشته را می نویسم ، چرا که این روزها تلاش شما برای تمجید و یاآوری از شاه سابق را شاهدم .از برخی از شما فحاشی و بد و بیراه گویی به مردمی که انقلاب ۵۷ را به وجود آوردند می بینم . تا جایی که در نظرات مطلبی ، فتنه خواندن و فتنه گر خواندن انقلابیون آن زمان ، و لعنت فرستادن بر آنها را شاهد بوده ام . برایم واقعن شگفت آور بود که چگونه حافظه ی تاریخی ما اینچنین کوتاه شده است که به این سرعت احترام خون هایی که پدران و مادران ما در راه آزادی دادند ، جایش را به القابی داده است که امروزه حکومت اسلامی به مخالفان خود نسبت می دهد . برایم شگفت انگیز بود و به این فکر فرو رفتم که آیا اگر بر فرض محال ، جنبش آزادی خواهانه سبز به بیراهه رود و دستآوردی چون دست آورد انقلاب ۵۷ به ارمغان بیاورد ، آیا فرزندان ما ، تمام تاریخ خود را به زباله خواهند فرستاد و هم زبان با خامنه ای ها و شریعتمداری ها ، ندا ها و سهراب های مارا فتنه گر خواهند نامید؟

با احترام به عقاید شما ، از شما درخواست می کنم که به تقویت حافظه ی تاریخی جامعه ی مریض ما کمک کنید . با کینه به مسائل نگاه نکنید و سرنوشت انقلاب ۵۷ رابه پتکی برای کوبیدن تمام انسانهایی که در آن سالها جان و مال خود را برای رسیدن به آزادی تلاش کردند تبدیل نکنید.مطمئن باشید که اگر شما خود به نقد تاریخ عقاید و ایده های خویش ، که مبتنی بر سلطنت هستند بپردازید ، نه تنها آنها را صیقل داده و به روز تر خواهید کرد ، که به جا افتادن فرهنگ نقد تاریخی منطقی در کشور خود کمک خواهید کرد.

حرکت های غیر سیاسی ، دمیدن دوباره روح اتحاد در مردم و غافلگیری حکومت

2011-08-16T02:31:00.000-07:00

در هفته های گذشته شاهد شکل گیری حرکت های خودجوش ( خودجوش واقعی نه از نوع حکومتی ) بوده ایم که مضامین تفریحی و اجتماعی داشته اند . جنگ آب پاش ها ، خز بازی و اخیرن حرکت زیبای شیشه پاک کنی برای یادآوری کودک های کار به مردم و کمک به آنان .این حرکت های غیرسیاسی ، نگرانی آشکار حکومت را برانگیخته است ..ترس آنها از گردهمایی های مردمی ، به خصوص بعد از کودتای ۸۸ افزایش یافته است . حکومت موفق شد اجتماعات سیاسی و آزادی خواهانه ی مردم را با توسل به زور و کشتار ، و با خشن و وابسته بودن آنها به دولت های خارجی متوقف کند . اما اینک با پدیده ای پیچیده تر موجه شده است . سختگیری بی جا و مضحک حکومت در قبال جوانانی که تنها برای گذران لحظات تابستانی خود در پارک دور هم جمع شده بودند ، اعتراض و تمسخر حتی گروهی از هواداران نظام را برانگیخت . تبهکار نشان دادن شرکت کنندگان و رفتار با آنها به مجرم در تلویزیون ، تنفر نسبت به رسانه ی ملی را آنچنان برانگیخت که حتی رجا نیوز به آن انتقاد کرد .

حرکت جدید مردمی که برای کمک به کمک به کودکان کار ساماندهی شده بود ، بازتاب های خبری مختلفی در سایت های حکومتی داشت . سایت محافظه کار تعامل در یاداشتی با تیتر آیا قرار فیس بوکی تازه ای در راه است ؟ نوشته است :"‌برخی کارشناسان معتقدند اینگونه ساماندهی حرکت های اجتماعی آزمونی برای سنجش توان فراخوانی برای فعالیت های سیاسی است . اما آنچه بیش از هر چیز خودنمایی می کند ، ادامه سکوت نزدیکان دکتر احمدی نژاد به اینگونه حرکت هاست ". رجا نیوز اما واکنش جالبتری از خود نشان داد . این وبسایت ابتدا نوشته ای صرفن خبری ، در حالت خوشبنانه مثبت از این رویداد منتشر کرد ، اما بعد از ساعاتی آن را از روی سایت حذف نمود!

نظام اسلامی در برابر این جنبش جدید جوانان پرشور ایران ، که هفتاد درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند غافلگیر شده است . از طرفی هیچ علاقه ای به اجتماعات ناخواسته و مردمی ندارد، و به خوبی واقف است که در صورت عدم مقابله با این قرار ها باید به به گسترده تر شدن آنها در سراسر کشور و در نتیجه بالا بردن روحیه ی اتحاد در میان مردم تن در دهد ، و از طرف دیگر مخالفت خشونت آمیز با این گردهمایی های زیبا و دوست داشتنی ، انزجار از نظام را در جامعه گسترده تر و عمیق تر خواهد کرد.

انتخابات در پیش رو است . و حکومت بازی ها و نمایش های مختلفی را برای کشاندن مردمی که از انتخابات پیشین مایوس و دلسرد هستند شروع خواهد کرد . ولی تمام این نمایش ها و حیله ها مطابق بر نقشه هایی خواهند بود که اطاق فکر نظام احتمالان مدت ها روی آن کار کرده است ، و توقع یک نتیجه ی برد برد را از آن دارد . اجتماعات واقعی مردمی اما ، تمام این نقشه ها را بر آب خواهد کرد .جوانان داخل ایران ، هر بار حرکت جدیدی از خود نشان خواهند داد و حرکت بعدی حکومت ، جز نتیجه ی باخت باخت برایش به ارمغان نخواهد آورد .

انتقادات جدید آیت الله مصباح یزدی از جوانان

2011-08-12T07:12:00.001-07:00

آیت الله مصباح ، در افاضات جدید خود از به کار بردن عبارات "دلم می خواهد" ، "دوست دارم "،"مواظب خودت باش" ، و "بعدن می بینمت" توسط جوانان در موقع خداحافظی انتقاد کرده است ! وی همچنین فرموده که غیبت کردن گاهی اوقات واجب می شود.

به نظر می رسد که افرادی چون مصباح یزدی به روشنی دریافته اند که پایه ی عصر مدرنیته ، و در نتیجه ی آن عدالت طلبی ، آزادی طلبی و تلاش برای کسب حقوق شهروندی و ایجاد یک جامعه ی مدنی ، گذار تمدن بشری از خدامحوری به انسان محوری می باشد .

ولی من به عنوان یک بی دین همیشه به این فکر کرده ام که اگر افرادی چون مصباح یزدی در حیطه ی تئوری ، و علی خامنه ای در حیطه ی اجرایی ، سعی می کردند که باور ها و اهداف خویش را با عصر مدرنیته و مفهوم انسان محوری تطبیق دهند، چقدر راحت تر می توانستند حکومت اسلامی خود را پایدار و پایه های آن را مستحکم کنند .

ایشان نمی توانند قبول کنند که اصرار بر حرکت در خلاف جهت پیشروی تمدن بشری ، محکوم به نابودی و شکست است . نمی توانند باور کنند که هیچ مکتب و ایدئولوژی ، دینی یا غیر دینی ، دیگر قدرت و توان جلوگیری از حرکت جوامع را از حرکت به سمت فرد گرایی نگه دارد .

با دیدن این خبر یاد شخصیت خدمتکار در فیلم جدایی نادر از سیمین افتادم . و فکر گرفتار این پرسش است که واقعن چند درصد مردم ایران عقل خود رو از وظیفه ی تصمیم گیری در مورد خوب بودن یا بد بودن امور معاف کرده اند ، و از تفکرات افرادی چون مصباح یزدی اطاعت می کنند.

احسان تبریزی ، دانشجوی زندانی امروز دومین تولدش را در اوین می گذراند

2011-07-29T06:18:00.000-07:00

احسان عبده تبریزی، دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه دورهام انگلستان، در دی‌ماه ۱۳۸۸ در حالی که برای دیدار با خانواده خود به ایران بازمی‌گشت، بازداشت شد.

دادگاه تجدید‌نظر حکم هفت سال زندان احسان عبده تبریزی دانشجوی ایرانی در دانشگاه دورهام بریتانیا را به پنج سال تقلیل داد.

به گزارش سایت کلمه، شعبه ۵۴ دادگاه انقلاب (تجدید‌نظر) حکم پنج سال زندان عبده تبریزی، شامل دو سال حبس به اتهام توهین به رهبری و سه سال زندان به اتهام اجتماع و تبانی ( حضور در تظاهرات مقابل سفارت ایران در لندن ) را تایید کرده است.

احسان متولد 7 مرداد ماه است . این دومین سالگرد تولد اوست که در پشت میله های ندان است.

برای او که کنار ما ایستاد و فریاد زد رای من کجاست بنویسید و به یادش باشیم

(این متن از صفحه ی فیس بوک احسان تبریزی را آزاد کنید برداشته شده است )

2011-06-01T05:14:00.000-07:00

همین الان مامورین دولتی با پیکر هاله سحابی به سمت لواسون حرکت کردند. می خواهند پیکر ایشان را شبانه دفن کنند.خبر از صفحه ی فیس بوک ما همه هاله سحابی هستیم

فروپاشی یک ملت

2011-05-14T12:39:00.000-07:00

این نامه در صفحه ی فیسبوک ابراهیم نبوی منتشر شده است:

این نامه را برای مردم ایران می نویسم و مقصودم از مردم ایران، کسانی همچون خودم نیستند؛ مقصودم همه مردمانی هستند که به عنوان ایرانی در سراسر خاک ایران و سراسر جهان زندگی می کنند. برای تویی می نویسم که در روستایی یا شهرستانی از ایران، رنج فقر و فلاکت و دشواری نان را هر روز حس می کنی. برای آن ایرانی می نویسم که در شهرهای بزرگ کشور شاهد فروپاشی و مرگ جامعه ای در مقابل چشمانش است. برای پلیس و بسیجی می نویسم که روزها بر فرزندان مردم خشونت را تحمیل می کند و شبها قهر فرزندانش را احساس می کند که از فلاکت یک جامعه رنج می برند. برای فروشندگان و بازاریانی می نویسم که مشکل اقتصادی کشور را جلوی چشم شان و با پوست شان می فهمند. برای پزشکانی می نویسم که می بینند نظام بیمار و غیرمسوول پزشکی کشور بیرحمانه با بیماران رفتار می کند، برای زندانبانی می نویسم که زندانی را شکنجه می کند و برای زندانیانی می نویسم که خشونت و بیرحمی زندان جان شان را به لب می رساند. ای کاش می توانستم صدایی باشم که وادار کنم نمایندگان همین مجلس بفهمند چه بلایی دارد به سر مردم می آید. نامه را برای تحصیلکردگانی می نویسم که می دانند ویرانی اجتماعی چه سرنوشت دشواری برای جامعه است. برای آنهایی می نویسم که در داخل کشور خفه می شوند و قصد فرار دارند و حق دارند. برای مهاجرینی می نویسم که دلشان برای ایران تنگ می شود و برای مادر و پدر و خواهر و برادرشان دلتنگ و رنجورند. برای رهبری می نویسم که نمی داند که حفظ حکومت بر مردمی که در حال ویرانی هستند، هیچ فضیلتی ندارد. برای رئیس جمهوری می نویسم که برای حکومت کردن بر مردم، آنان را نابود می کند. برای وکلای مجلسی می نویسم که موکلین شان در عذابی سخت غوطه ورند. برای روسا و کارگزاران قوه قضائیه می نویسم که نه تنها ویرانخانه عدالت را اصلاح نکردند، بلکه با صدور احکامی غیرانسانی نقش مهمی در ویرانه ساختن تمام ایران دارند. برای چشم های نگرانی می نویسم که درد جامعه را می بینند و حس می کنند و دستان شان بسته است و هیچ کاری از آنان ساخته نیست. آنها که می توانند کاری بکنند، خود شعله آتش نابودی را فروزان تر می کنند و آنان که قصد اصلاح دارند، کاری از دست شان برنمی آید. برای غالب و مغلوب، قاهر و مقهور، حاکم و محکوم و قاتل و مقتول می نویسم. از تو می خواهم که بخوانی، هر چند که ممکن است مرا دوست نداشته باشی، یا حوصله شنیدن خبر بد را نداشته باشی. خبر تلخ است، جامعه ما در حال مرگ است.

می نویسم برای مردم ایران، نه برای رهبران حکومت، نه برای رهبران مخالفان، و نه برای حامیان دولت یا مخالفان آن، اگرچه برای همه آنها هم می نویسم. می نویسم برای مردمی که در بیرون ایران دستی از دور بر آتش دارند، یا در داخل ایران در آتشی افروخته می سوزند. می نویسم برای آنها که درد را تا عمق جان حس می کنند، یا اگر چه در ایران زندگی می کنند، در کنج عافیت یا پناه قدرت نشسته اند و نمی دانند که اگر امروز هم نشوند، فردا شعله های آتش خانمان آنان را هم به باد خواهد داد. این نامه را برای همه و همه مخالفانی می نویسم که هر کدام گمان می کنند در جنگ با حکومتی که بر جامعه مشرف به موت اگر پیروز شوند، کسی خواهد بود که بر او حکومت کنند. سوگمندانه باید بگویم که اگر به فردای این موجود فکر می کنید، یادتان نرود که ممکن است این موجود فردا دیگر زنده نباشد. ما در وضعی دشوار زندگی می کنیم. دشوارتر از همیشه. برای اصلاح طلب و انقلابی، برای سکولار و مذهبی، برای سلطنت طلب و کمونیست، برای مجاهد و درویش، برای زن و مرد و برای هر کسی که هنوز فکر می کند ایرانی است، می نویسم.

می خواستم نامه ام را گزارشی کنم به خاک ایران. اما و هزار اما که این خاک اگرچه برای من به اندازه جانم مهم است، اما خطر بزرگی که ایران امروز را تهدید می کند، متوجه این خاک نیست. سرزمین ایران می تواند بهشتی شود یا جهنمی، بی آنکه در تاریخ صد سال بعد آن تلخی این روزگار منعکس شود. آن چیزی که امروز در حال نابودی است، روح ملت ایران است. روح ملت ایران و کالبد جامعه ایران. می گویم جامعه و قصدم این است که بگویم که از نگاه من به عنوان دانشجوی همیشه جامعه شناسی، جامعه هویتی جدا از تک تک مردمان دارد. جامعه می تواند بیمار شود، روان جامعه می تواند آسیب ببیند، کالبد جامعه می تواند چنان زخمی شود که تا سالها بهبود پیدا نکند. من نگران امروز ایرانم. جامعه ایران با پیکری رنجور و ویران شده، تکیده و پیر شده، مستاصل و سرگردان، شاهد گسترش سرطانی بدخیم است که هر روز دامنه و عمق بیماری آن بیشتر و بیشتر می شود.

به آن می ماند که زندانی در اعتصاب غذای تر باشد، قاضی در سفر و گشت و گذار باشد، خانواده زندانی پشت در زندان مستاصل ایستاده باشند. نگهبانان در خواب باشند و زندانی به روز بیست و پنجم رسیده باشد. وقتی سه هفته از اعتصاب غذای تر بگذرد، تمام چربی های موجود در اندام انسانی آب می شود و کم کم ماهیچه های بدن شروع می کند به آب شدن. بینایی چشم ها آسیب می بیند. اگر در روز سوم اعتصاب غذا، یک روز گرسنگی به دو روز درمان نیاز داشته باشد، در روز دهم هر روز اعتصاب غذا به سه روز درمان نیاز دارد. در روز بیستم هر روز اعتصاب غذا به ده روز درمان نیاز دارد و در روز سی ام، هر روز بیشتر اعتصاب غذا به دو ماه درمان بیشتر نیاز دارد. جامعه ایران مانند اندام زندانی اعتصاب غذا کرده ای است که در روز بیستم اعتصاب غذاست، هر روز که بگذرد، وضع او وخیم تر می شود، اگر بیست روز دیگر بگذرد، فلج کامل رخ می دهد یا جامعه به کمای کامل می رود. برخی جوامعی که چنین روزهایی را گذرانده اند، تا دهها سال بهبود نمی آیند. بخش اعظم کشورهای اروپای شرقی، ویتنام، کامبوج، افغانستان و بسیاری کشورهایی از این دست، هر کدام به چنان مصیبتی گرفتار شده اند که سالها طول می کشد تا درمان شوند. ما در چنین شرایطی هستیم. در حالی که اندام رنجور زندانی که دیگر هشیاری هم ندارد، در گوشه ای افتاده است، بخش اعظم نیروهای اجتماعی ایران در حال درگیری با همدیگرند، رهبر و رئیس جمهور، مجلس و دولت، نیمی از دولت با نیم دیگر آن، نیمی از حکومت با نیم دیگر حکومت، اصلاح طلب با رادیکال، مذهبی با سکولار، ساکن ایران با مهاجر، همه داریم در کنار نعش جامعه که حیات ما به او بستگی دارد، یقه خودمان را پاره می کنیم و نمی دانیم که اگر او بمیرد همه ما می میریم. چشم می بندم و خبرهای تلخی که حکایت از فروپاشی جامعه ایران دارد، را مرور می کنم.

نامه مهدی محمودیان در هفته پیش از فاجعه ای خبر داد که در زندانهای ایران می گذرد. فاجعه ای به نام شکنجه و تجاوز به زندانیان و مصرف مواد مخدر در زندانهای ایران که در کنار بخشی از مجرمانی که خود حاصل جامعه ای بیمارند، انبوهی از زندانیانی که تنها به دلیل شرایط اقتصادی کشور، در آن نگهداری می شوند و تعداد زیادی از بهترین فرزندان کشور که بخاطر دفاع از آزادی و قانون و عدالت، روزهای سخت زندگی خود را در زندان می گذرانند. محمودیان گزارش می کند که لواط به صورت یک قاعده مرسوم در زندان درآمده و اجاره دادن و خرید و فروش زندانیانی که مورد عمل جنسی قرار می گیرند، امری معمول و رایج شده است. دردناک این است که هر نوع رابطه جنسی میان مردان در جامعه ایران، قانونا هم حرمت شرعی دارد و هم جرم محسوب می شود. وقتی در سالن شش اوین بودم، قرار شد که بخاطر قانون تفکیک جرائم زندانیان، برخی از زندانیان موجود در سالن شش مالی به سالن چهار منتقل شوند. سالن شش شامل زندانیانی بود که جرائمی از صدور چک بی محل تا کلاهبرداری و جعل مدرک و رشوه و حتی کیف زنی و جیب بری داشتند. زندانی شصت ساله ای را که مردی محترم بود و نمی دانم به چه دلیل به جرم جیب بری به اوین آمده بود، قرار شد به سالن چهار برود. سالن چهار مخصوص زندانیانی بود که حداقل یک قتل و بعضی از آنها تا شش هفت قتل کرده بودند و منتظر پرونده و اعدام بودند. در آن سالن هیچ نگهبانی جرات وارد شدن نداشت و برای بازدید آن باید یک گردان نیروی انتظامی با تجهیزات کامل می آمد، تا ماموران جرات گشتن سالن را داشته باشند، طبیعی بود کسی که سه بار باید اعدام شود، ترسی از هیچ چیزی ندارد. در سالن چهار، گنده لات ها هر کدام " فنچ" و " بچه" خودشان را داشتند، بچه ای که گاهی مردی 30 ساله بود. وقتی به مرد شصت ساله سالن ما خبر دادند که باید به سالن چهار برود، بدنش می لرزید. می دانست که آنها از یک مرد شصت ساله هم نمی گذرند. پیرمرد آنقدر گریه کرد تا افراشته، که نزد همه زندانیان حرمت داشت و حرفش را می خواندند، روی دست او برای سعید سامورایی گنده لات سالن چهار پیغام نوشت که ایشان از دوستان من هستند. مرد رفت و فردای آن روز آنها بازش گرداندند، در حالی که می گفت در تمام آن 24 ساعت تحت حمایت گنده لات های سالن بود و با این وجود در تمام 24 ساعت نتوانسته بود بخوابد. رابطه جنسی و عملا تجاوز به زندانی در اوین قانونی مرسوم شده است. م.ق. زندانی سیاسی جوان همراه ما، در سالن دو علاوه بر اینکه همه اموالش مورد سرقت قرار گرفت، با حمایت برادر حدادیان روضه خوان که زندانی بود، توانست در آنجا یک روز بماند و مورد تجاوز قرار نگیرد. این که می گویم در بهترین شرایط زندان اوین بود، آنچه محمودیان گزارش کرده است و 28 زندانی مهمی که همه شان وزنه های سیاسی کشور هستند، آن شرایط را تائید کرده اند، نشانگر عمق فاجعه ای است که در لایه های مختلف جامعه ما می گذرد. من خود بارها با زندانیانی گفتگو کرده ام که در تمام عمرشان حتی یک بار هم تریاک دست نزده بودند و در اوین معتاد شده بودند. جلوی چشم خود من در شرایطی که همه می دانستند امروز تریاک خواهد آمد، نیم کیلو تریاک وارد بند شد. و همه می دانستند که بسیاری از نیروهای انتظامی به این دلیل دوست دارند به اوین ماموریت بگیرند که با حمل و نقل مواد به داخل زندان، پولی در بیاورند. فقط تعداد کمی از اتاق های سالن شش به عنوان بهترین سالن آموزشگاه بود که در آن مواد مصرف نمی شد. برای آنها که پول دارند، تریاک و هروئین و کوکائین و برای آنها که ندارند، مصرف قرص های مختلفی که برای خواباندن زندانیان به وفور توزیع می شود، با استنشاق قرص های پودر شده به عنوان " دماغی" زندانی را تا آخرین روزهای زندگی اش همراهی می کند. من به چشم خود دیده ام زندانی ای که از 25 سالگی تا 35 سالگی بخاطر جرائم مالی در زندان بود و در آنجا معتاد شده بود و مفعول شده بود و پول ماهانه می گرفت تا مواد مصرف کند. او " آش و لاش" ی بود که هیچ اتاقی قبولش نمی کرد و به همین دلیل دائما به حال بیهوشی کامل گوشه ای در راهرو، جنب آتشخانه زندان می خوابید. دیگر حتی برای لواط هم او را نمی خواستند. دیگر حتی فراموش کرده بود که فرزندانش در بیرون زندان هستند. او در همان روزها که در اوین بودم، جلوی چشم همه ما در حال رفتن به دستشویی خودش را خراب کرد و بعد از حمل او به بهداری دو روز بعد مرد. به همین راحتی. وضعیت زندان های کشور، چنانکه توسط اکثر زندانیان سیاسی روایت شده است، وضعی کاملا آلوده است. از مواد مخدر و تجاوز و اهانت و تحقیر در بازجویی تا انفرادی های طولانی مدت که زندانی را دچار بحران روحی شدید می کند و شکنجه به اشکال گوناگون تا وجود بیماری هپاتیت و سایر بیماری های خونی و عفونی که خطر مهمی برای زندانیان است. این زندان جمهوری اسلامی است، زندانی که رهبر انقلابش نام آن را آموزشگاه گذاشته و تعداد بسیاری از بهترین فرزندان این کشور در گورهای انفرادی و جمعی آن مدفون اند. این فاجعه ای است که اگرچه در ابعاد آسیب های اجتماعی آن بیش از یک دهه سابقه دارد، اما شکنجه گرم و شدید اخیرا تشدید شده است. خبری که مهدی محمودیان داد و بخاطرش به انفرادی رفته و این خبر توسط 28 زندانی مهم سیاسی کشور تائید شده موضوع وحشتناکی است. شاید یکی از بدترین جنبه های این وضعیت، آزار خانواده زندانیان برای ترساندن و فشار آوردن به آنهاست. وقتی اراذل و اوباش برای آزار اندیشمندان و اهل فکر دست شان باز می شود، طبیعی است که چنین وضعیتی نیز ایجاد خواهد شد.

ممکن است گفته شود این زندان است و زندان برای مجازات است، این استدلال غلط می تواند شنیده شود، اما خبرهای وحشتناک فقط این نیست. تصویری که از استادیوم آزادی در دو هفته گذشته منتشر شد، فریادهای دسته جمعی تماشاگرانی را نشان می داد که به بسیجی های موجود در ورزشگاه بدترین فحش ها را می دهند. شاد نشویم از اینکه چنین می شنویم. دلمان خنک نشود. این فریاد نشانه زخمی بزرگ بر تن یک جامعه است. فحاشی جمعی به بسیجی هایی که مردم را در خیابان کشته اند و حالا نمی خواهند بگذارند حتی عده ای فوتبال شان را هم با شادمانی ببینند، نشانه بدی است. گرمایی که احساس می کنیم، گرمای بدن زنده شاداب نیست، تب بیماری است که تا عمق جانش دچار عفونت و کثافت و ناپاکی است. این تب جامعه ای است که در فضایی عفن و آلوده دست و پا می زند. فریاد آدمی است که در حال خفه شدن است و نشان از نفرتی دارد که اگر تبدیل به رفتار شود، بی نهایت خطرناک است. اینکه بخش اعظم جامعه نه مخالف حکومت، بلکه دشمن پلیس و دولت بشوند، این یک نشانه تلخ است. من نمی خواهم کوچکترین نقد و نهی را در مورد آنان که بدترین فحش ها را می دادند، بکنم. به کسی که تنش بخاطر عفونت تب کرده است، نمی توان گفت چون من گرمم می شود تب نکن. او بیمار است. اتفاقا بیماری را همان بسیجی هایی ایجاد کرده اند که حالا مورد هجوم عمومی تماشاگر قرار می گیرند. همانهایی که نخواستند جمعیت آرام و بی صدای ما را در 25 خرداد تحمل کنند، حالا تند ترین فحش ها را مجبورند بشنوند و هیچ کاری هم نمی توانند بکنند. حالا دیگر آنها فقط با یک گروه تحصیلکرده و شیک و تمیز و اهل فکر طرف نیستند، بلکه با انبوه عظیمی از جوانان پرانرژی طرفند که اگر آنها بخواهند دست به طرف آنان دراز کنند، چنان عقوبتی می بینند که به خواب هم ندیده اند. شاید از شنیدن این فریادها کسی را خوش بیاید، اما من فاجعه ای بزرگ را احساس می کنم. فاجعه تبدیل یک جامعه فرهنگی و انسان و شریف به جامعه ای عصبی، خشمگین و پر از خشونت و سخت سری.

باز هم ممکن است کسی یا کسانی بگویند که فحاشی و بدگوئی و بددهنی موضوع دیروز و امروز ورزشگاههای ما نیست. اما اشتباه نکنید. این تماشاگران فوتبال نیستند که عامل این وضع بد هستند. کل جامعه آلوده شده است. وقتی مداح اهل بیت، در ملاء عام به معاون رئیس جمهور، گیریم دولت کودتا، رسما او را به آلت تناسلی رئیس جمهور تشبیه می کند و یک ماه بعد گروهی از طرفداران مشائی، با گاز اشک آور به آن مداح حمله می کنند، یعنی موضوع اصلا ربطی به یک گروه اجتماعی ندارد. وقتی رئیس جمهوری که سه ماه قبل، با امام زمان مقایسه می شد، توسط همان افراد به عنوان فردی دیوانه، فریب خورده، دارای علاقه غیر اخلاقی به معاونش توصیف می شود. وقتی مشائی به عنوان جن گیر، رمال، دارای رابطه فاسد اخلاقی با تعدادی از زنان در حوزه های مختلف توصیف می شود، چه تمام اینها واقعیت داشته باشد، چه هیچ واقعیتی پشت این اتهامات نباشد، نشانه بیماری بسیار بدی در جامعه است. مجلسی که چهار ماه قبل خواستار اعدام شخصیتهای بزرگ و فرهیخته ای چون میرحسین موسوی و کروبی می شود و دو هفته قبل شعار مرگ را در مورد احمدی نژاد بکار می برد، یعنی این مجلس یک بحران سنگین دارد. بگذارید پرده پوشی نکنم و بگویم که وقتی مرجع تقلیدی مانند آیت الله صانعی به رئیس جمهوری که با زور بر مسند قدرت نشسته می گوید حرامزاده، وقتی رئیس جمهور جلوی دوربین، در ملاء عام به مردم دروغ می گوید و به آنان فحاشی می کند و روشنفکران را بزغاله می خواند. وقتی رهبر حکومت که خودش فکر می کند رهبر همه مسلمانان جهان است، به آمریکا فحش های چارواداری می دهد، این یعنی " آش و لاش" ها قدرت اصلی اجتماعی را دارند و آنها تعیین می کنند که نوع گفتمان ما باید چه باشد. سه شعر جدید علیرضا قزوه و صدها شعر مخالفان و موافقان حکومت را تحلیل محتوا بکنیم و حجم کلمات رکیک و فحاشی در آنها را بیرون بیاوریم تا معلوم شود چه حجم بزرگی از نفرت و کینه در میان ما وجود دارد. نفرتی که در هیچ حالتی پسندیده نیست. روزی که میرحسین موسوی که هرگز در این بیست سال، نه تنها برای پذیرش مسوولیت بلکه حتی برای یک گفتگوی ساده هم وارد مجادلات سیاسی نشده بود. او بدون اینکه با خاتمی که نزدیک ترین فرد به او بود، آمد و در مناظره خود گفت که برای اینکه کشور به وضع خطرناک رسیده است، آمده است. راه اصلاح بیماری های فراوان اجتماعی وجود داشت. و ما همین را می خواستیم. رهبر نظام، با زشت ترین رفتارهای غیرقانونی، فراقانونی، غیرعادلانه و غیرانسانی، تمام راههای اصلاح را بست و قدرت را به دست اوباش و اراذلی مثل طائب و نقدی و رادان داد که سابقه مجرمیت دو نفر آنان آشکار بود. شخص طائب بخاطر کتک زدن همسرش تا سرحد مرگ سالها قبل از دستگاه خامنه ای و توسط شخص مجتبی خامنه ای رانده شده بود. نقدی پرونده جرم مشخص داشت و محکوم شده بود. آیت الله خامنه ای تنها و تنها و مطلقا به این دلیل که قدرت خود را حفظ کند، تمام راههای اصلاح را که دلسوزان کشور می گفتند بست و کشور را به دست مشتی لات بی سروپا داد. آنچه می بینیم محصولی است که رهبر و رئیس جمهور و رئیس مجلس و آقایانی که در مقابل این بی خردی ساکت نشستند، کشته اند و حالا توفان درو می کنند که باد کاشته اند.

مرگ سیامک پورزند، نشانه دیگری است از فاجعه ای انسانی که در حال وقوع است. پیرمردی هشتاد ساله را که اگر با معیارهای غیرعادلانه موجود، اگر بنا بود مکافات شود، حداکثر باید یک سال زندان می رفت. می گویم با معیارهای غیرعادلانه، و می دانم که او جز صلاح کشور را نمی خواست و جز دوستی فرهنگ و هنر و مردم چیزی در دلش نبود. آزاده دخترش و مهرانگیز همسرش گفته اند که او علیرغم گفته همگان دلبسته جنبش اصلاحات بود که قصدش اصلاح معایب کشور بود. دستگیری او برای به دست آوردن اطلاعات، از ابتدا فقط و فقط بخاطر اختلاف میان وزارت اطلاعات و سازمانهای اطلاعات موازی بود. برای این بود که او را تخلیه اطلاعاتی کنند. او زندانی تهران شد. در خانه اش بود و تنها بود. فرزندانی که عاشقانه دوست داشت نمی توانست ببیند، کشورش را هم دوست داشت. خودکشی او امری آگاهانه و اعتراضی به زندگی ذلت باری بود که به او تحمیل شده بود. او شهادت داد به وضع کثیفی که در کشور موجود است. پورزند، فقط پورزند نیست، هزاران تن مانند او گرفتار وضع استیصال اند. آنها مستاصل و سرگردان و آشفته اند. زمانی مصاحبه ای کردم با سه تن از پناهندگان کوبایی، از روزنامه نگاران سرشناس کوبا که بعد از سالها مقاومت و کار در آن کشور، سرانجام گریخته بودند تا جان شان را نجات دهند. یکی از آنها می گفت مردم ما بتدریج خودکشی می کنند یا می میرند. آنها در حالی سوار قایق های فرار به فیلادلفیا می شوند که شانس زنده ماندن فقط پنج درصد است. مردم کوبا در مستی دائمی وضعیت را می بینند و نمی بینند، فقط بخاطر اینکه یک دیکتاتور ابله عقب مانده، حاضر نیست بعد از پنجاه سال دست از توهمات خود بردارد و این ملت هم شانس ندارند که خبر مرگش را بشوند. کشوری که تبدیل به ارزان ترین فاحشه خانه ملی جهان شده و جاکش معظم رهبری آن را بعهده دارد و گاهی هم از فواحشی که ارز به کشور وارد می کنند قدردانی می کند. جامعه کوبا سالهاست که در حال کوماست. هیچ کس هیچ معنایی برای زندگی اش ندارد. خودکشی یا مرگ تدریجی یا جوانمرگی حاصل این استبداد است. هر که شعورش بیشتر باشد بیشتر در یاس و نومیدی دست و پا می زند. نه می شود گریخت، که می دانی کشورت را جا گذاشته ای، نه می شود ماند که جایی برای نفس کشیدن نیست.

مشکل موجود میان رهبری و رئیس جمهور ایران، این است که هر دو همه قدرت را می خواهند. طبیعی است که چنین اتفاقی ممکن نیست. به همین دلیل است که هر دو نقشه حذف طرف مقابل را در ذهن دارند. در این میان این دو زمانی را که باید صرف رسیدگی به این بیمار شود، از دست می دهند و هر روز مرگ او را تسریع می کنند. هفته قبل، بودجه کشور، بعد از دو ماه تصویب شد، در حالی که همان روز، رئیس جمهوری که ده روز در خانه نشسته بود، به سر کار آمد و هشت وزارتخانه را بطور غیرقانونی در هم ادغام کرد. معنای دیگر این کار بودجه نویسی دوباره برای کشور است. از طرفی مجلس معتقد است که کار دولت غیرقانونی است و شورای نگهبان هم حرف مجلس را تائید می کند، از سوی دیگر، وزرا رفته اند و در خانه نشسته اند. این لجاجت برای کسب قدرت و قدرت نمایی، کل نظام اداری و طبیعتا نظام اقتصادی و اجتماعی را ویران می کند. گوئی که احمدی نژاد می خواهد زمین سوخته به دشمن اش تحویل دهد. در این مجادله آنکه نابود می شود جامعه ایران است. جامعه ایران در شرایطی که اگر دولت بطور دائمی هم کار کند، با سرعت به عقب می رود، در درگیری میان گروههای قدرت له می شود. انگار در اتاق سی سی یوی بیمار قلبی ده دوازده نفر مشغول دعوا باشند و همدیگر را می زنند و دستگاه تنفسی بیمار را قطع می کنند و دستگاههای حیاتی مداوای او را از بین می برند.

وضع امروز کشور، از سالها قبل توسط جامعه شناسان و اقتصاد دانان پیش بینی شده بود. تقریبا اکثر کارشناسان گفته بودند که اگر روند جامعه رو به اصلاح نرود، یا تغییر اساسی رخ ندهد، جامعه ایران دچار فروپاشی می شود. فروپاشی جامعه اتفاقی است که ما نشانه های آن را می بینیم. احمدی نژاد هم حاصل این روند و هم محصول این روند است. کل نظام جمهوری اسلامی بیمار است. این بیماری هیچ علاجی جز تغییر بنیادین ندارد. ما همه راههای اصلاح را رفتیم و به نظر می رسد بدن جامعه ایران سیستم ایمنی خود را نیز از دست داده است.

هنرمندانی که رذالت دشمنی با مردم را پذیرفته اند و خود نیز بخشی از جامعه ای است که خود را بی آینده می بیند و به همین دلیل رفتار غیرشرافتمندانه برایش بی معنی است، به حج می روند و در بعثه رهبری عکس می گیرند و این تناقض حالت امروزشان با دیروز، آن بی هنجاری موجود در جامعه را نشان می دهد. بخش وسیعی از جامعه در فقر مطلق دست و پا می زنند، قیمت کالاهای اولیه ای که برای زنده ماندن آدمی لازم است روز به روز به سوی ارقام نجومی میل می کند. حکومت و دولت از هیچ حیثیتی نزد افکار عمومی جهان و حامیان سابقش برخوردار نیست. همزمان با این که جناحی در حکومت برای نزدیکی به آمریکا التماس می کند، حماس مشغول مذاکره با اسرائیل است. قرار است فردا یک نفر به که مورد اسید پاشی قرار گرفته است، طرف مقابل را با پاشیدن اسید قصاص کند. استبداد مثل انفجاری بزرگ اتمی که تبدیل به گرد و خاک می شود و بر تن و چهره همه می نشیند همه مردم را بیمار کرده است. مخالفان قصد نابودی حکومت را دارند و حکومت نیز قصد افزودن دشمنان جدیدی به انبوه دشمنان خود را دارد. جامعه ایران زیر این وضع کثیف دست و پا می زند و انگار آنها که در درون اند هوای عفن و آب ناگوار را حس نمی کنند، که به آن عادت کرده اند و آنها که دور اند آنقدر قدرت تخیل ندارند که این همه ویرانی را بفهمند. وضع دشواری است. گفته است

ای عجب دلتان بنگرفت و نشد جانتان ملول

زین هواهای عفن وین آب های ناگوار

ابراهیم نبوی، 24 اردیبهشت 1390

پذیرش مشروط دعوت تاجزاده به مناظره ، از سوی حسین شریعتمداری

2011-04-29T14:43:00.000-07:00

حسین شریعمتداری در متن تندی که در کیهان مورخ نهم دی چاپ شد ادعا کرد که دعوت مصطفی تاجزاده به مناظره ، با شروطی از قبیل تایید تاجزاده به عنوان نماینده توسط سران جنبش سبز می پذیرد :

سايت هاي وابسته به ضدانقلابيون فراري و رسانه هاي بيگانه اخيراً از نامه اي خبر داده اند كه ادعا مي كنند مصطفي تاجزاده از زندان خطاب به مدير مسئول كيهان فرستاده و در آن از شريعتمداري دعوت به مناظره كرده است! اين نامه اگرچه در سطح وسيعي از سوي رسانه هاي حامي فتنه و راديوها و شبكه هاي تلويزيوني بيگانه منتشر شده ولي هيچ نسخه اي از آن براي كيهان ارسال نشده است و حال آن كه اگر ارسال نامه از سوي تاجزاده صحت داشته و مانند بيانيه هاي حزب مشاركت و سازمان مجاهدين انقلاب از لندن نوشته نشده باشد، لااقل بايستي نسخه اي از آن براي كيهان فرستاده مي شد. ولي صرفنظر از واقعي يا جعلي بودن اين نامه بايد گفت مدير مسئول كيهان بارها آمادگي خود را براي مناظره با سران و عوامل اصلي فتنه اعلام كرده است و براي انجام آن هيچ قيد و شرط و اما و اگري هم قائل نشده است ولي براي مناظره با آقاي تاجزاده فقط يك شرط قائل است و آن، اين كه، سران فتنه و يا لااقل يكي از آنان اعلام كند كه تاجزاده نماينده آنهاست و نتيجه مناظره را، هرچه باشد مي پذيرند، اين شرط براي آن است كه فتنه گران بعد از انجام مناظره «جرزني» نكنند، چرا كه پيش از اين وقتي آقاي تاجزاده با صراحت در جمع دوستان و همفكران خود در زندان- كه فيلم آن نيز منتشر شده است- اعتراف كرد «در انتخابات رياست جمهوري دهم هيچ تقلبي صورت نگرفته است» و تأكيد كرد كه «من معاون وزير كشور بودم و چند انتخابات برگزار كرده ام و مي دانم كه با توجه به ساختار و مكانيسم انتخابات تقلب غير ممكن است» و... همين سران فتنه و گروههاي ضد انقلاب فراري كه نمي توانستند اصل خبر و اعتراف تاجزاده را انكار كنند، اعلام كردند» «تاجزاده» اگرچه عضو مركزيت حزب مشاركت و سازمان مجاهدين انقلاب بوده است ولي در جايگاهي نيست كه بتواند به نمايندگي از جنبش سبز -بخوانيد فتنه آمريكايي، اسرائيلي- اظهار نظر كند!
ادعاي آقاي تاجزاده براي مناظره با مدير مسئول كيهان در حالي است كه درجريان فتنه 88 هيچ يك از آنها حاضر به مناظره با شريعتمداري نشده بودند و در چند مورد نيز كه قرار به مناظره در فضاي دانشجويي بود، بعد از اعلام حضور مدير مسئول كيهان، آقايان انصراف خود را اعلام داشته و پيشنهاد كرده بودند كه طرف مناظره را خودشان انتخاب خواهند كرد.
و اما، به نظر ما- كه دلايل و شواهد فراواني هم براي اثبات آن داريم- آقاي تاجزاده درباره مناظره فقط بلوف زده است و هدف اصلي از اين بلوف، رسوايي ناشي از شكست فتنه آمريكايي- اسرائيلي 88 و فشار هواداران فريب خورده به سران و عوامل فتنه است كه آنان را ستون پنجم دشمن و عامل فريب خود مي دانند. سران فتنه قصد دارند از اين طريق براي فريب خوردگان و رهايي از فشار شديد خانواده هاي آنان، توجيهي دست و پا كنند و از سوي ديگر براي مديران بيروني فتنه پالس بفرستند كه هنوز زنده هستند و نبايد از آنها قطع اميد شود. ولي با اين فرض كه آقاي تاجزاده واقعاً حاضر به مناظره است، مدير مسئول كيهان آمادگي كامل خود را اعلام مي دارد و از هم اكنون تأكيد مي كند كه موضوع مناظره «وابستگي سران و عوامل فتنه به مثلث آمريكا، اسرائيل و انگليس» است و كيهان آماده است بدون آن كه حتي به يك «سند محرمانه» اشاره كند، با استناد به شواهد و اسناد آشكار ثابت كند كه تاجزاده و ساير عوامل اصلي و سران فتنه 88 در ارتباط مستقيم با سرويس هاي اطلاعاتي موساد، سيا و MI6 بوده اند و هيچ يك از مراحل چندگانه فتنه 88 بيرون از دستورالعمل - از قبل اعلام شده- سرويس هاي مورد اشاره نبوده است و تأكيد مي شود مدير مسئول كيهان در اين مناظره فقط به اسنادي تكيه مي كند كه مورد تأييد سران و عوامل فتنه نيز هست. با اين حساب اگر آقاي تاجزاده، خود و دوستانش را وطن فروش و عامل مستقيم سرويس هاي اطلاعاتي آمريكا و انگليس و اسرائيل نمي داند بايد از موضوع مناظره استقبال كند.
گفتني است در همه نظام هاي حقوقي هرگاه «جرم مشهودي» واقع شود مثلاً؛ شخصي در مقابل چشم همگان، مرتكب قتل يا سرقت شده باشد، ارائه دليل و سند براي رفع اتهام برعهده مجرم مشهود است، يعني قاتل بايد دليل و سندي ارائه كند كه في المثل قصد قتل طرف مقابل را نداشته است و يا از روي اشتباه!! وارد منزل ديگري شده و باز هم به طور تصادفي و اشتباهاً اموال را به سرقت برده است!! از اين زاويه حقوقي، سران و عوامل اصلي فتنه كه آشكارا با دشمنان بيروني و گروههاي ضدانقلاب و تروريستي همكاري و ائتلاف داشته اند بايد پاسخگوي جنايت خويش باشند و دليل و سند قابل قبولي ارائه كنند كه اين همراهي و ائتلاف و جناياتي كه مرتكب شده اند به طور - مثلاً- تصادفي و اتفاقي بوده است!!
و اما در حالت دوم گفته مي شود كه «البينه علي المدعي» يعني ارائه دليل و سند برعهده ادعا كننده است. از اين زاويه حقوقي نيز كيهان اسناد فراوان و غير قابل ترديد و ضمناً كاملاً آشكاري در دست دارد كه از رابطه مستقيم سران و عوامل اصلي فتنه با سرويس هاي اطلاعاتي آمريكا و اسرائيل و انگليس حكايت مي كند. خب! ملاحظه مي كنيد كه كيهان از هر طريق و در هر بستر و چارچوبي كه آقاي تاجزاده بخواهد حاضر به مناظره با ايشان و اثبات قطعي وابستگي آنها به سرويس هاي اطلاعاتي بيگانه است. ولي براي آن كه آقايان مثل هميشه بعد از انجام مناظره جرزني نكنند و مثلاً ادعا نكنند كه تاجزاده به آنها ربطي ندارد، لازم است لااقل يكي از سران فتنه اعلام كند كه نتيجه مناظره را هر چه باشد مي پذيرد.

سرگرمی آیت الله خامنه ای

2011-04-26T07:30:00.001-07:00

پیام اکبر امینی از زندان اوین ، به نقل از صفحه ی ۲۵ بهمن فیس بوک

2011-04-24T13:22:00.000-07:00

تا شقایق هست زندگی باید کرد...

2011-04-21T14:16:00.000-07:00

این روزا صفحه ای به نام "کون لق کوروش" در فیس بوک ، بحث و جدل های فراوانی را در مورد درست یا غلط بودن تقدس بخشی به اسطوره های ملی ایجاد کرده است . در قسمت معرفی این صفحه قسمتی از کتاب "در باب حکمت زندگی" آرتور شوپنهاور آمده است :

مبتذل‌ترین نوع غرور، غرور ملّی‌ اس، زیرا کسی که به ملّیت خود افتخار می‌کند در خود کیفیت باارزشی برای افتخار ندارد، وگرنه به چیزی متوسل نمی‌شد که با هزاران هزار نفر در آن مشترک است. برعکس، کسی که امتیازات فردی مهمی در شخصیت خود داشته باشد، کمبود‌ها و خطاهای ملّت خود را واضح‌تر از دیگران می‌بیند، زیرا مدام با این‌ها برخورد می‌کند. اما هر نادان فرومایه که هیچ افتخاری در جهان ندارد، به مثابه‌ی آخرین دستاویز به ملّتی متوسل می‌شود که خود جزیی از آن است. چنین کسی آماده و خوشحال است که از هر خطا و حماقتی که ملّتش دارد، با چنگ و دندان دفاع کند.ء

به هر حال شخصیّت، بسیار مهم‌تر از ملّیت است و سزاوار است که هزار بار بیش‌تر مورد توجه قرار گیرد. خصوصیات ملّی به توده‌ی مردم مربوط می‌شود، لذا ممکن نیست که با صداقت، مورد تمجید و تحسین قرار گیرد. امّا کوته‌فکری، انحراف و بدی در هر کشور به صورت خاصّی ظاهر می‌شود که نام آن خصوصیت ملی‌ است. هنگامی که از ملّتی دلزده می‌شویم به تحسین ملّتی دیگر می‌پردازیم تا زمانی که از این هم دلزده شویم. هر ملتی ملت‌های دیگر را به تمسخر می‌گیرد و همه حق دارند.ء

نکته قابل توجه در بحث هایی که در این صفحه دیده می شوند ، این است که اغلب نظرات نا مربوط ، حاوی فحش و بد و بیراه ، مربوط به افرادی است که از تیتر صفحه آزرده شده اند ، و به جای بحث و گفتگو ، از در فحاشی و تهدید وارد می شوند.

خواندن این نظران ، اگر بتوان اسم آنها را نظر گذاشت ، مرا به این فکر می اندازد که چقدر ما ایرانیان از یک فرهنگ دموکراتیک فاصله داریم ، از نقطه ای که ما ، ملت ، و نه حاکمان و حکومت های متحجرمان ، ایمان داشته باشیم که هیچ باوی و هیچ شخصیتی مقدس نیست ، باور داشته باشیم که آزادی بیان هیچ حد و مرزی ندارد و این ما هستیم که وظیفه داریم حد تحمل خود را در مقابل نظرات مخالفانمان را ، حتی اگر آغشته به هجو و لودگی است ، بالا ببریم.

امروزه می توان حس کرد چگونه امیرکبیر ها و مصدق ها و بازرگان ها در این مملکت به خاک نشستند

2011-04-18T11:49:00.001-07:00

اگر کسی از نژاد برتر ایرانی و از پستی عرب ها حرف بزند بلند بلند بهش خواهم خندید.که این "نژاد" برترشان ، عهدشکن و فرصت طلب ، همانی که قائم مقام هایش و امیرکبیر ها و مصدق ها و بازرگان ها را با سکوتش به خاک زد، دست مبارزانش را در همان لحظه ای که نباید رها می کرد رها کرد ، تا دودستی به روزمره ی خویش بچسبد ، تا با انشاالله و حمدالله گفتن زندگی ناراحت و مصیبت بار و حداقلی خود را ادامه دهد . تا در ممالک آزاد دست روی دست بگذارد و به زمین و آسمان نفرین بفرستد .امروز اگر کسی از برتری نژاد ایرانی بر عرب ها سخنی بگوید گوشهایم را خواهم گرفت ، که یک جو شرف عرب می ارزد به این ملت ، که با چند ملیون جمعیت نتوانست پای عهدش با یک نفر بایستد، یک نفری که یک تنه پای عهدش با یک ملت ایستاد.

امروز به به هوش و ذکاوت نوچه های جمهوری اسلامی در شبکه های مجازی آفرین میفرستم ، جدا آفرین می فرستم ، که از همه ی ما بهتر ملت خویش را شناخته اند و افسار آن را به دست گرفته اند. اتحاد بی نظیری که دو سال پیش میان تمام مخالفان استبداد اسلامی بسته شد را به خوبی در هم شکستند و آنها را به جان هم انداختند،چرا که آنهایند که به غایت فهمیدند که ما ایرانیان ،جنم کار گروهی در خونمان نیست ، که ما گزافه گو و پر مدعا و لاف زنیم . که همیشه سوار بر موج روزیم . که یک روز از اتحادمان دستبند های سبزمان ، از عکس شهدایمان ، از زندانی های سیاسی مان و از موسوی و کروبی شجاعمان ، برای افاده آمدن و فخر فروختن به همدیگر و به خارجی ها استفاده می کنیم و حالا که تب خبری جنبش سبز خوابید و نگاه ها از ما برگشت ، دستبند ها را در کشو گذاشتیم و عکس های سبز پروفایل فیسبووکمان را با عکسی جذاب و لایک خور از خودمان عوض کردیم .

دو سال شاهد پایداری سرسخت و وفاداری شیخ و میرحسین به مردم بوده ایم حالا که آنها در زندان وارتباط با آنها قطع است ، خونخواهی جنایت تابستان را از آنها می خواهیم ،دلمان از رهبران در زندان زده شده است و حالا هوس شاهزاده ی پرشین کرده ایم .خلایق هر چه لایق و چرک و شیره ی همین ملت دودوزه است ، که روزی در هیبت قاجار ، روزی در هیبت پهلوی و امروز در قامت چندش آور جمهوری اسلامی سر بر می آورد….

2011-03-11T09:54:00.000-08:00

این کاریکاتور خیلی من رو به یاد حکایت ما و میرحسین موسوی می اندازد ،وفاداری و استقامت و از خود گذشتگی او ، بدعهدی و نامردی و فراموشکاری ما...

2011-03-10T11:16:00.001-08:00

خوش به حال راننده های تاکسیِ خطِ آزادی که فریاد میزنند "آزادی،آزادی" و هیچ کس دستگیرشان نمیکند...

عذاب وجدانی به اسم سه شنبه های اعتراض

2011-03-05T03:59:00.001-08:00

نمی دونم این حرف ها رو باید زد یا نه . نمی دونم باید چراها رو فریاد زد یا ریختشون تو دل هایی که پر از خون شده .ولی دیگه دلم جایی برای زخم تازه نداره ، همه جاش تیکه پاره شده و دیگه جایی نداره که بتونم چیزی رو پنهان کنم.

چی شد؟چرا اینطوری شد؟سه شنبه های اعتراض ؟ این دو کلمه به اندازه ی یه قرن برام کش اومد ، انقدر کش اومد که تمام قول ها و ادعاها و تهدیدهایی که راجع به دستگیری میر و شیخ کردیم در آن گم میشود…سه شنبه ها؟ حالا بعد ازسه هفته بیخبری مطلق از آنها، قراره مثل کلاس زبان رفتن هفته ای یه بار برنامه ریزی کنیم که به برویم به دستگیری رهبرانمان اعتراض کنیم . به همین ملوسی ! عکس میرحسین گذاشتیم پاش مینویسیم وای عزیزم چقدر دلم برات تنگ شده …چه طنز سیاهی ! شاید من قوه ی تحلیلم رو از دست دادم ؟شاید طبیعیه که بیشتر از ۲۰ روزه که هیچ کس از میر و شیخ و همسرانشون خبری نداره ، شاید طبیعیه که ناغافل همسر تاج زاده را دستگیر می کنند ، شاید طبیعیه به ذهن بیاد که تنها راه شکستن مردانی چون میر و شیخ و تاجزاده ، دست درازی به همسران باشد ،شاید عادیه که یه هفته به قدریانی ها و تاجیک ها فرصت بدهیم که استقامت مردان و زنان ما را با پلیدترین نقشه های خود در هم بکوبند،شاید همه چیز طبیعی و عادیه ، و فقط من دچار یه کابوس سیاه و آزار دهنده شده ام…

2011-03-01T05:25:00.000-08:00

اگر جرات حضور در تظاهرات را ندارید ، با خودروی خود به خیابان ها بیایید

ایجاد راهبندان مصنوعی باعث اختلال در جابجایی نیروهای سرکوبگر می شود و به شکل گیری تظاهرات کمک شایانی خواهد کرد

این کار برای شما هیچ هزینه ای نخواهد داشت.هم وطنان خود را تنها نگذارید.

2011-02-28T15:23:00.000-08:00

آی آدمها

آی آدم ها ، که بر ساحل نشسته شاد و خندانيد ،

يک نفر در آب دارد می‌سپارد جان

يک نفر دارد که دست و پای دائم می‌زند

روی ِ اين دريای ِ تند و تيره و سنگين که می‌دانيد ،

آن زمان که مست هستيد

از خيال ِ دست يابيدن به دشمن ،

آن زمان که پيش ِ خود بيهوده پنداريد

که گرفتستيد دست ِ ناتوان را

تا توانائی ِ بهتر را پديد آريد ،

آن زمان که تنگ می‌بنديد

بر کمرهاتان کمربند ...

در چه هنگامی بگويم ؟

يک نفر در آب دارد می‌کند بيهوده جان ، قربان .

آی آدم ها که بر ساحل بساط ِ دلگشا داريد ،

نان به سفره جامه تان بر تن ،

يک نفر در آب می‌خواند شما را

موج ِ سنگين را به دست ِ خسته می‌کوبد ،

باز می‌دارد دهان با چشم ِ از وحشت دريده

سايه‌هاتان را ز راه ِ دور ديده ،

آب را بلعيده در گود ِ کبود و هر زمان بيتابی‌اش افزون .

می‌کند زين آبها بيرون

گاه سر ، گه پا ،

آی آدم ها !

او ز راه ِ مرگ اين کهنه جهان را بازمی‌پايد ،

می‌زند فرياد و امّيد ِ کمک دارد .

آی آدمها که روی ِ ساحل ِ آرام در کار ِ تماشائيد !

موج می‌کوبد به روی ِ ساحل ِ خاموش ،

پخش می‌گردد چنان مستی به جای افتاده . بس مدهوش

می‌رود ، نعره‌زنان اين بانگ باز از دور می‌آيد ،

آی آدم ها !

و صدای ِ باد هر دم دلگزاتر ،

در صدای ِ باد بانگ ِ او رهاتر ،

از ميان ِ آبهای ِ دور و نزديک

باز در گوش اين نداها ،

آی آدم ها !

نیما یوشیج

27 آذر 1320

2011-02-28T11:33:00.001-08:00

سرانجام معمر القذافی رفت. امام موسی صدر بعد از سی و چند سال که از همه چیز بی خبر بوده، به ایران برگشت. در فرودگاه روسای سه قوه، به استقبال او رفتند و گروهی از اعضای خانواده اش از جمله صادق طباطبایی، حسن خمینی، علی اشراقی، زهرا اشراقی منتظرش شدند و صدها حزب اللهی که شعار لبنان پیروز است، اسرائیل نابود است، می دادند، اجتماع کردند. بعد از پایان مراسم استقبال، امام موسی صدر که قرار بود، توسط نماینده رهبری به دیدار او برود، به حسن خمینی گفت قبل از هر چیز می خواهد با خانواده اش دیدار کند و به دیدن دوستانش برود.

حسن خمینی: حاج آقا موسی! دلت می خواد کی رو ببینی؟

موسی صدر: حاج آقا بهشتی، دلم براش تنگ شده.

حسن خمینی: خدا بیامرزدش، ایشون در انفجار منافقین کشته شد.

موسی صدر: عجب! پس بریم به پسرش و خانمش تسلیت بگیم.

حسن خمینی: پسرش تازه از زندان آزاد شده و ممنوع الملاقاته، نمی تونیم بریم خونه شون.

موسی صدر: واسه چی؟ خب بریم پیش احمد آقا خمینی، اون دستور بده می ذارن بریم ملاقاتشون.

حسن خمینی: خدا ابوی رو رحمت کنه، بابا احمدم هم کشته شد.

موسی صدر: اونم توی انفجار منافقین کشته شد؟

حسن خمینی: نه، اون رو وزارت اطلاعات کشت.

موسی صدر: وزارت اطلاعات یعنی همون ساواک؟ یعنی ساواک هنوز قدرت داره که انقلابیون رو از بین ببره؟

حسن خمینی: نه، ساواک از بین رفته، خودمون یکی درست کردیم به اسم وزارت اطلاعات که اونها حاج احمد آقا رو کشتن.

موسی صدر: خب بریم پیش حاج آقا کروبی از وزارت اطلاعات شکایت کنیم؟ نمی شه که مملکت خرتوخر باشه، راستی چرا آقای کروبی نیومد فرودگاه. چقدر باهاش خوش می گذشت.

حسن خمینی: هیس! حاج آقا کروبی توی خونه اش زندانی یه. صداشو در نیار که خیلی ضایعه.

موسی صدر: ببینم، این اسرائیل و آمریکا اینجا هم نفوذ دارن؟ آقای کروبی رو حتما اسرائیلی ها زندونی اش کردن، چرا آزادش نمی کنین؟ پسرش علی هم توی خونه است؟

حسن خمینی: نه، پسرش علی به اتهام جاسوسی تحت تعقیبه و اون یکی پسرش فراریه.

موسی صدر: راست می گی؟ یعنی کی جاسوس کجاست؟ نفهمیدم. باید بریم پیش یک آدم قوی که بتونه پسر آقای کروبی رو آزاد کنه، مثلا بریم پیش حاج آقا بهزاد نبوی که یادش بخیر اون موقع چه تلاش هایی می کرد، حتما اون می تونه دستور بده علی رو آزاد کنند. لابد الآن یا نخست وزیره یا رئیس جمهور.

حسن خمینی: نه آقا موسی، حاج آقا بهزاد نبوی خودش زندونه و حق ملاقات هم نداره.

موسی صدر: من شنیدم میرحسین موسوی رئیس کابینه شده بود، نکنه اونم از کار برکنار شده.

حسن خمینی: نه، اون برکنار نشده، اون رو دیروز بردن زندان خانه امن. مجلس هم درخواست اعدام اون رو کرده و توی قم تظاهرات کردن علیهش که زودتر بکشنش.

موسی صدر: نکنه از اون میلیاردرهاست که پول مملکت رو دزدیده؟

حسن خمینی: نه حاج آقا موسی، اتفاقا هیچی از مال دنیا نداره، ولی تا دلت بخواد وزیر میلیاردر توی کابینه فعلی است.

موسی صدر: پس چرا آسد محمد خاتمی جلوی اینها نمی ایسته، اون که خیلی آدم خوبی بود؟

حسن خمینی: آقای خاتمی هم خودش هم تحت تعقیبه.

موسی صدر: چه حرفهایی می زنی! پس کی تحت تعقیب نیست؟ البته باید بریم سراغ مقامات بالا. ببینم، بعد از اینکه امام خمینی به رحمت خدا رفت حتما هاشمی رهبر شد، آره؟

حسن خمینی: نه، هاشمی فعلا حق نداره از خونه اش بیرون بیاد. بچه هاش هم یکی فراریه یکی رو تازه کتک زدن، نوه شم بازداشت بود.

موسی صدر: لابد موسوی اردبیلی رهبر شد؟

حسن خمینی: نه، اونم توی خونه اش هست و به رهبری اعتراض کرد.

موسی صدر: نکنه می خوای بگی حاج آقا صانعی رهبر انقلاب شده؟

حسن خمینی: نه بابا، اون که احتمالا خلع لباس می شه و حق خروج از خونه شون رو نداره.

موسی صدر: ببینم، یعنی هیچ کسی از مراجع مثل آقای منتظری به این کارها اعتراض نکرد؟

حسن خمینی: چرا، اتفاقا اون اعتراض کرد، به همین دلیل بیست سال توی خونه اش زندانی بود.

موسی صدر: ببین، راست و حسینی بگو، پس رهبر انقلاب الآن کیه؟

حسن خمینی: آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب شده.

موسی صدر: کدوم خامنه ای؟ یه موسوی خامنه داشتیم که گفتی فعلا زندانی یه. دیگه خامنه ای نداشتیم. هادی هم بود، مشهدیه.

حسن خمینی: بابا جون، همونی که توی مشهد بود، تار می زد و شعر می خوند و شاگرد شریعتی بود.

موسی صدر: خب، اون مگه طلبه بود؟

حسن خمینی: پوه، طلبه چیه، الآن رهبر شیعیان جهانه، رهبر جمهوری اسلامی هم اونه.

موسی صدر: خب چرا بهش نمی گین که هاشمی و موسوی و کروبی و خاتمی و بهزاد نبوی رو آزاد کنه؟

حسن خمینی: خودش گفته اینها رو زندونی کنن.

موسی صدر: خب این که مجتهد نبود، چرا مجتهدین کشور بهش چیزی نمی گن؟

حسن خمینی: مجتهدین الآن بیشتر توی کار تجارت لاستیک و کره و شکر و چایی هستند.

موسی صدر: مگه این کارها رو قبلا تاجرها نمی کردن، الآن تاجرها کجان؟

حسن خمینی: تاجرا الآن فرمانده سپاه هستند و اقتصاد کشور رو اداره می کنن.

موسی صدر: پس کی ارتش رو اداره می کنه و به پلیس دستور می ده؟

حسن خمینی: الآن پلیس زیر نظر اراذل و اوباش هست.

موسی صدر: ببینم، مگر قبلا اراذل و اوباش زندونی نبودن و مجازات نمی شدن، پس الآن توی زندان کیه؟

حسن خمینی: الآن استادان دانشگاه و روزنامه نگاران و دانشجویان زندانی اند.

موسی صدر: پس کی توی دانشگاهه؟

حسن خمینی: توی دانشگاه بسیج سپاه و بعضی دانشجوها که هنوز دستگیر نشدن. جمعه ها هم نماز می خونن.

موسی صدر: توی دانشگاه نماز می خونن؟ پس توی مسجد چی کار می کنن؟

حسن خمینی: توی مسجد ساندیس که یه جور آبمیوه است و کیک پخش می کنن و مردمو با اتوبوس می برن به استقبال رئیس جمهور.

موسی صدر: اگر آبمیوه و کیک رو توی مسجد پخش می کنن، مغازه ها چی کار می کنن؟

حسن خمینی: مغازه ها یواشکی عرق می فروشن، چون غیرقانونیه.

امام موسی صدر فکری می کند و می گوید: تو مطمئنی که قذافی از لیبی رفته و قضیه تموم شده.

حسن خمینی: چطور مگه؟

موسی صدر: من دارم فکر می کنم اگر برگردم همونجا خیلی بهتره، چون اینجا هم بمونم، احتمالا تا دو ماه دیگه زندونی می شم.

حسن خمینی: ولی فکر نکنم بتونی بری.

موسی صدر: چرا؟

حسن خمینی: حدس می زنم ممنوع الخروج باشی.

2011-02-22T07:28:00.000-08:00

این نامه در صفحه فیس بوک ابراهیم نبوی منتشر شده است

نمی دانم که این نامه را چه زمانی بخوانید، یا اصلا بخوانید یا نامه ای باشد برای فرزندان عزیزتان و همسر دانشمندتان و خود بزرگوارتان. من زمانی آدمی مذهبی بودم و بعد به دلایلی که شاید بتوانید حدس بزنید، خدای را در گوشه قلبم نگاه داشتم و با دین فروشان بیگانه شدم. روزی در زندان کتابی از آیت الله مطهری خواندم درباره امام حسین و حرفش این بود که امام حسین نه بخاطر " بزرگی" بلکه بخاطر " بزرگواری" شهید شد. شهید شد تا گواهی دهد و جهان بداند که انسان بزرگتر از آن است که شرافت و بزرگواری را یکسره به کناری نهد و به داغ و درفش ستم و ظلم سر فرود بیاورد. به شما زیاد فکر می کنم و به اینکه آیا شده است در این یک سالی که رنج و بار مسوولیت هزاران کتک خورده و صدها اسیر و دهها شهید هر روز همراه شماست، آیا هرگز از کارتان پشیمان شده اید؟ گمانم بر این نبود که تا این حد بایستید که اسوه و اسطوره ایستادگی و پایداری شوید. فکر می کردم این یکی هم می آید و اول الدرم و بلدرمی می کند و بعد که به دیوار سخت قدرت برخورد کرد، وامی دهد و ملت را وامی نهد و گوشه ای می نشیند و تسلیم می شود. روزی که رفیقی از رفقای خوب پیام تان را گفت که به آقا در پاسخ اینکه " احمدی نژاد را تائید کنید و کنار بنشینید و بگذارید مملکت به راهش برود" پاسخ دادید که " من اگر می خواستم کنار بکشم که اصلا نمی آمدم، و حالا که آمده ام، می مانم. مرا از مرگ نترسانید که بیست سال است اضافه زنده ام." آن روز ترس و امید هر دو در جانم نشست. ترس از اینکه تا آخر راه می روید و امید اینکه ما را تنها نمی گذارید. این روزها بازار شامی است، جنتی گفته است در خانه زندانی تان کنند و شنیده ام آهنگران دارند درهای خانه تان را جوش می دهند که ملت به سراغ تان نیایند و آقای کروبی هم که در خانه اش زندانی است.

میرحسین عزیز

شما جزو معدود سیاستمداران کشور هستید که مردم نام کوچک او را از نام فامیل او بهتر می شناسند و لابد همین رفاقت میان ملت و میرحسین شان را بیشتر می کند. اول امسال گفتید امسال سال پایداری و مقاومت است و من با همان یک کلمه که گفتید بار سنگین تمام این یک سال را بر شانه خویش احساس کردم. نه من، که هزاران تن، میلیونها تن، عهدی بستند با جانان که تا جان در بدن دارند، برای این ایستادگی بکوشند. تاج زاده با گردنی افراشته، سری بلند در دادگاه ظلم و ستمی که قاضی اش مجرم شناخته شد، بیش از یک سال است که زندان را روز به روز می گذراند. نه او که صدها تن از مردان و زنان سبز این دیار، زندان را به مقامی رساندند که دیوار به دیوارش بر پایداری آنان گواهی می دهد. دهها جوان و پیر، برای دفاع از حق شان، رای شان و نظرشان، شهر به شهر و کوی به کوی از دست داروغگان و شحنگان گریختند و پیاده از کوهستان گذشتند و به شهری در فرنگ رسیدند و هنوز پا بر زمین نگذاشته به زندان فرانسه هم رفتند. آن جوان بزرگوار را مورد تجاوز قرار دادند و کوتاه نیامد، فیلمساز کشورمان، پناهی بزرگ را زندانی کردند و حسرت یک آخ را بر دل شان گذاشت. پلیس کشورهای اروپایی سراغ ماها آمد و گفت در معرض خطر هستید. خندیدیم و گفتیم، تمام کشورمان در معرض خطر است، ما که چیزی نیستیم.

میرحسین عزیز!

در خانه نشسته ای و می دانم که نگران تک تک فرزندانی هستی که عهد بستند تا رای شان را، تا حق شان را نگیرند کوتاه نیایند. و ما خم نمی شویم، ما تسلیم نمی شویم، ما زاری نمی کنیم، ما نمی گذاریم لحظه ای دل شان خوش باشد که ملتی را بازیچه زر و زور و ریا و فریب کردند. کشورمان را از ما دزدیدند و کوتاه نمی آئیم، از شهری که دوستش داشتیم آواره مان کردند و کوتاه نمی آئیم، فرزند رفیق مان در بیمارستان به دنیا آمد و ندیدش تا چند ماه و کوتاه نیامد. شیخ کروبی اسوه این کشور شد، کوتاه نیامد. بدترین ناسزاها را به بزرگترین آدمها گفتند و رجاله های وطن فروشی که برای یک سفر نیویورک مادرشان را هم به کنیزی می برند، کثیف ترین اباطیل و دروغ ها را گفتند و کوتاه نیامدیم.

میر حسین عزیز!

گفتیم و عهد بستیم که اگر مویی از سر حضرتت کم بشود ایران قیامت می شود و می شود. تا امروز صبر کرده بودیم شاید که آنان مسالمت را پیشه کنند و نرمخو شوند و زنان و مردان مان را به اسارت ندهیم. حالا از هر خانواده یکی در زندان است. از روز عشق روز خشمی ساختند که هیچ کس را یارای سکوت نیست. رذالت و دنائت از حد قابل تحمل آدمی گذشته است. گفتند نداآقاسلطان را فیلمبردار بی بی سی کشته است. به پدر جوانی که دهانش را خرد کردند، روح الامینی گفتند بیا در مجلس طرب آقا بنشین و هیچ مگو. به پدر مصطفی غنیان که کارمند بیت بود گفتند علیه میرحسین شکایت کن و نکرد. حالا دیگر کارشان به جایی رسیده که شهید مان را در روز روشن می دزدند. شهیدی که تمام همکلاسی هایش گواهی می دهند سبز است و در ستاد شما کار می کرد و به دیدار آیت الله منتظری رفته بود و همه خویشانش او را می شناسند، شهید بسیجی معرفی کرده اند و براحتی و در روز روشن می دزدند. یادم می افتد که وقتی حضرت زینب در مجلس یزید بن معاویه برخاست تا در ستایش برادری که کشته بودند سخنی بگوید، کسی مانعش نشد و یزید گذاشت تا حرفش را بزند. ای کاش این آقایان نه مسلمان، نه آزاده، که به اندازه یزید برای مرده آدمها احترام قائل بودند. می کشیدمان، دیگر چرا بدنام می کنید؟ بگوئید معدوم است، بگوئید جاسوس است، چرا می گوئید بسیجی است؟ برادر شهید را دستگیر کرده اند که چرا هویت برادرت را فاش کرده ای.

شاید هرگز گمانم نمی رفت این حجم عظیم از رذالت را جلوی چشمانم شاهد باشم. ما می ایستیم، ما نه انقلاب هجده روزه می خواهیم و نه به این رذالت ها کوتاه می آئیم. مگر نه اینکه بهترین مردم این دیار، منتظری عزیز بیست سال خانه نشین شد؟ کاش کسی نشان می داد که دشمنان پیامبر، شمر، یزید، رفتاری زشت تر از این رجاله های بی مقدار کرده اند. میرحسین عزیز! ما مجبوریم در مقابل رذل ترین و پست ترین مردمان این دوران بایستیم. مردمی که قدرت دیوانه شان کرده و هیچ چیز از منش انسانی به یاد ندارند.

فردا به خیابان می رویم. نه فردا، که بسیاری از فردا ها به خیابان خواهیم رفت، به خیابان خواهیم رفت و در آنجا خواهیم ماند تا فرزندان مان و رفقای مان را به خانه های شان بازگردانیم. درست می گویند که بهترین دفاع حمله است. ما می خواهیم مسالمت آمیز رفتار کنیم، ولی رذالت از حد گذشته است.

ابراهیم نبوی، 30 بهمن 1389

در صورت از کار افتادن دوباره بالاترین ،قرارمان در صفحه ۲۵ بهمن فیس بوک

2011-02-16T14:02:00.000-08:00

در این رزوها و ساعت های حساس ، که کودتاچیان مشغول دسیسه چینی هستند احتیاج به خبررسانی و توافق بر سر تصمیم ها بسیار زیاد است و .ما باید یک گزینه ی دوم برای خبررسانی داشته باشیم،احتمال حمله ی دوباره آنها به بالاترین و از کار انداختن آن زیاد است.در صورت از کار افتادن بالاترین ، در صفحه ی ۲۵ بهمن فیس بوک اطلاع رسانی خواهیم کرد.زنده باد آزادی

در صورت دستگیری موسوی و کروبی ، سازماندهی اعتصابات سراسری را شروع خواهیم کرد

2011-02-16T12:11:00.001-08:00

یک سال و اندی پیش ، رئیس جمهور منتخب مردم گفت که در صورت دستگیری هر یک از سران جنبش ، اعتصابات را شروع کنید. هنوز قول و قرار ما عوض نشده است ، در صورت دستگیری ایشان ، بر ماست که تدارکات اعتصابات سراسری را فراهم کنیم.

سپاهی ، بسیجی ،صدای خشم ملتت را شنیدی؟

2011-02-13T12:47:00.001-08:00

سپاهی ، بسیجی ،صدای خشم ملتت را شنیدی؟

می توانم الان تصور کنم ترس و وحشتی که خواب را از سرت ربوده است.نترس مرد! تا وقتی که خشونتی نسبت به برادران و خواهرانت اعمال نکرده ای ، آغوش آنها برای بازگشت تو باز است...

آیا ایرانیان فردا رنسانس خود را رقم خواهند زد؟

2011-02-13T09:11:00.000-08:00

کمتر از ۲۴ ساعت به یکی از حساسترین رخدادهای حنبش آزادی خواه ایران باقی مانده است.

بعد از یک سال و نیم از تولد جنبش سبز ، بعد از یک سال و نیم سرکوب وحشیانه ی مردم ، بعد از سی دو سال تحقیر و تجاوز و اعدام ، و بعد از یک قرن مبارزه ی مستمر با دیو استبداد ، آیا فردا ایرانیان بالاخره برای همیشه قل و زنجیر حاکمیت زورگو و خودخواه را از پای خویش باز خواهند کرد؟

آیا فردا پایان خوان آخر است و بدهی تاریخی ایرانیان به حاکمیت ملایان هم ،که مرحوم کسروی از آن یاد کرد، برای همیشه وصول خواهد شد؟

العربیه خبر از دستور عدم مقابله ی مستقیم به نیروهای سپاه می دهد،

شور و هیجان در همه موج می زند،

ققنوس جنبش سبز از زیر خاکستر خویش سر بر می آورد،

آیا فردا روز آزادیست؟

2011-02-13T05:46:00.000-08:00

و یک روز قبل از روز موعود ، اعتبار بیمعنای بالاترینم به ۱۰۰۰۰ رسید ، تا لحظه ای خرافاتی شوم و این را به فال نیک بگیرم

2011-02-12T07:20:00.000-08:00

پنجاه ملیون نفر و چند ده نفر ، به روایت کریم شیره ای

هموطنان مبارز کردستان ، به خون شهدایتان به پا خیزید

2011-02-12T02:53:00.000-08:00

برادر دلیر من ، خواهر شریف من ، روز ۲۵ بهمن سکوت نکنید ، به خون شهدایی که دادید ،به شرافتی که فرزاد کمانگر ، شیرین علم هولی،حسین خضری و… آخرین بار پای طناب دار به جای گذاشتند ، مقابل ابن ظلم و زور به پاخیزید ، یک بار برای همیشه ، به دست اندازی قاتلان جمهوری اسلامی به جان و ناموستان پایان دهید.

آگاه کردن به نیروهای مسلح به عواقب آتش گشودن و کشتار هموطنان

2011-02-09T11:44:00.000-08:00

امروز مطلبی در دروغنامه ی کیهان به چاپ رسید که بی شک نشان از باخیر بودن رژیم از قطعیت رویارویی نهایی مردم با نظام فاشیستی است. در این مقاله که با تیتر "میزنند لت و پارتان می کنند" به تاریخ ۲۱ بهمن چاپ شده است ، بعد از ادعاهای مکرر مجازی صرف بودن فعالیت جنبش ، از طرف چندین سایت ضد انقلاب و تعدادی از کاربران فیس بوک و توئیتر ، به مردم معترض به رژیم هشدار ضرب و جرح و قتل داده شده است. نقل قول از صف مخالفان یکی از تکنیک های متداول حسین شریعتمداری برای برای چاپ تهدید های تند و خشن در بولتن رسمی رهبری است.

چهار روز بیشتر تا روز راهپیمایی فرصت باقی نمانده است و در این چهار روز ، جنبش به غیر از اطلاع رسانی قوی تر و گسترده تر در دنیای غیر مجازی ، باید بخشی از حاکمیت را،برای ترتیب یک انتقال قدرت آرام، مخاطب قرار دهد و تا حد ممکن آنها را توجیح کند.از جمله نیروهای مسلح ،که وظیفه ها حفاظت جان و مال هم وطنانشان را به عهده دارند،باید به طریقی آنها را مطلع کرد ، که جنبش ما یک جنبش خشونت گریز است . تظاهرات سال قبل نشان داده اند که تا وقتی به مردم حمله نشد ، آنها به بهترین وجه آرامش و متانت خود را حفظ کرده اند.باید این هشدار به گوش فرمانده های نیروهای مسلح برسد ، که خواست مردم می تواند بدون خونریزی به اجرا در آورده شود . ولی به گلوله بستن هم وطنان ، کشتار آنها ، به خشونت متقابلی خواهد انجامید که می تواند کشورمان را به آستانه ها یک فاجعه ی واقعی سوق دهد.

این وظیفه ی جنبش سبز است ، که در این چهار روز راه های ارتباطی خود را با قسمتی از نیرو های مسلح پیدا کند. آنها را قانع کند که آغوش مردم برای برادران نظامی که دستشان به خون هموطنان آغشته نیست باز است.باید به آنها فهماند که خونی ریخته نخواهد شد ، مگر آنکه خشونتی در قبال مردم صورت بگیرد ،و در آن صورت فوران خشم و هیجان فرو خورده ی مردم آتشی به پا خواهد کرد که کنترل کردن سریع آن به هیچ وجه ممکن نخواهد بود.

آیا در خارج هستید؟آیا وجدانتان به خاطر مبارزه نکردن در کنار هموطنانتان درد گرفته است؟

2011-02-07T09:42:00.001-08:00

خب کاری ندارد! اگر وجدان دردتان واقعی است و قلبن دوست دارید که به هموطنانتان در ایران کمک کنید، با صرف دو سه یورو ، چهار پنج دلار ، به شماره تلفن های تهران و شهرستانها زنگ بزنید و خانواده ها را نسبت به ظلمی که به آنها می رود روشن کنید،آنها را مجاب کنید که شرکت در راهپیمایی ۲۵ بهمن شنس بزرگی برای رهایی از چنگ استبداد است.اگر هم که وجدان دردتان برای ژست آمدن جلوی خارجی ها و رفیق هایتان است،بشینید همینجا جلوی بالاترین و مثبت و منغی دهید…منتظر باشید که بقیه به جای شما همه کارها را انجام دهند.

۲۵ خرداد ۱۳۸۹

2011-02-06T07:13:00.000-08:00

ای مردمان دلیر وطن
کهن افسران نبرد با ستم
این نوبت ماست٫زمانه بخت ماست
که آزادی ایران ما به وقت ماست
که نسل تو ٫ امید سبز تو
به پایان دهد٫به این خواب تار ما
به خون چکیده ٫ به آه مادران
به فرزند خفته ٫ به خاک خاوران
به لب های دوخته ٫ زخم های پیر
به قلبی که سوخت ز آتش تیر
بگیریم ردای خدای ظلم و کین
به نعره ی این سکوت کشیمش زمین

آیا هنوز ، ما همه با هم هستیم ؟

2011-01-29T06:37:00.001-08:00

زهرا بهرامی هم اعدام شد.یکی از معترضین به نتایج انتخابات ، و ما هیچ کاری برایش نکردیم. آیا ما تمام شدیم؟ یا بحث پایین تنه ی محمد و علی چنان مشغولمان کرده است که وقتی برای پرداختن به کارهای دیگر نداریم؟ یا شاید امر تراختور یا تراکتور ضروری ترین مساله ی روز ماست؟ یا خودمون رو ناز کرده ایم که تا موسوی اول به فاجعه ی خاوران نپردازد و به ارواح خمینی و دار و دسته اش فحش و بد و بیراه نگوید ، با وی مرزبندی خواهیم داشت؟

سبزالهی ، توده ای ، خط امامی ، سلطنت طلب ، خائن ، مزدور ، ساندیس خور، آیا می خواهیم تا ابد برچسب های رنگارنگ تولید کنیم و روی یکدیگر بچسبانیم ؟ آیا تا به حال از نردبان بالا رفته ایم ، می دانیم که پله ها را باید یکی یکی بالا رفت؟ آیا تا به حال کلاف در هم پیچیده باز کرده ایم ، می دانیم که گره ها را باید یکی یکی باز کرد؟ یا همه چیز را یکجا با هم می خواهیم و وگرنه هیچ؟

آهای…آدمهایی که روز ۲۳ خرداد ، از میدان ونک به سمت سه راه عباس آباد حرکت کردید و انقدر نترسید نترسید فریاد زدید که جمعیت از پله های دو بر خیابان سرازیر شد…آهای…مذهبی ها و روشنفکرها وآخوند ها و چادری ها و پولدار ها و فقیر هایی که دو روز بعدش کنار هم ایستادید و اعتراض کردید…من رو یادتون میاد؟ من هم اونجا بودم ، میان شما…شما دست من را گرفتید و به من شجاعت داید. آیا دست هم را رها کردیم؟ باز به خاطر عقایدمان؟ آیا هنوز ، ما همه با هم هستیم؟

اعتراض مشایی به حکم پناهی ، واکنش روزنامه کیهان

2011-01-18T14:08:00.000-08:00

روزنامه ی کیهان امروز ،چهارشنبه ۲۸ دی ماه ، خبر از اعتراض مشایی به بلند بودن حکم ممنوعیت کار ، برای جعفر پناهی می دهد. به ادعای روزنامه ی کیهان ، وي در حاشيه مجمع بين المللي استادان زبان و ادبيات درباره حكم صادره براي جعفر پناهي گفته است : من قبلاً هم اعلام كردم كه حكم وي را دستگاه قضايي صادر كرده است و نظر دولت و رئيس جمهور اين نيست. اينكه جعفر پناهي براساس اين حكم مدت زيادي نتواند كار كند را ما نمي پسنديم و معتقديم نبايد در اين زمينه ها ورود كرد.

نگارنده ی کیهان که جعفر پناهی را به تهيه خوراك براي تبليغات سياه نمايانه عليه جمهوري اسلامي می کند ، از مشایی می پرسد که نظر وي بايد چه حكم ديگري درباره پناهي صادر مي شده است؟ بايد به او- مانند برخي ديگر از سينماگران مسئله دار- وام و هدايا و دستخوش چند ده ميليوني پرداخت مي شده؟ يا تقديرنامه تقديم اين متهم مي كردند؟! و يا ...

خالصانه بودن و یا هدف داشتن اینگونه اظهارات از طرف رحیم مشایی و دلایل "تافته جدا بافته بودن" این یک فرد ، نه فقط در میان اصولگراها و اصلاح طلب ها ، که در میان تمامی شخصیت های جمهوری اسلامی ، من جمله خانواده و دفتر خمینی ، از مبهم ترین مسائل پیش روی جنبش سبز است.

رحیم مشایی در میان بدنه ی جنبش سبز ، جز چند جمله ی احساسی و جبهه گیری های سریع ، توجه چندانی نصیب خود نکرده است.اگر تصمیم گرفته ایم که عادت چند صد ساله ی خود ، حمایت بی چون و چرا از یکی و نفی بی چون و چرای دیگری را کنار بگذاریم ، باید به دنبال جواب های دقیق برای پرسش هایمان پیرامون رحیم مشایی باشیم .

لینک خبر در روزنامه کیهان

سقوط آزاد بالاترین به اعماق فاضلاب دگم اندیشی

2010-12-19T08:33:00.000-08:00

گیج شده ام .سایت را باز کردم و ناگهان خبر بسته شدن ۱۰۰ نفر از اعضای بالاترین (که برخی از بالاترین های بالاترین هستند) مثل سطل آب سردی ریخته شد روی سرم. اگر سایت را هک نکرده اند و این کار توسط سپاه سایبری انجام نگرفته است ، باید تاسف خودم رو از این خودکشی بالاترین و سقوط آن به اعماق دگم اندیشی ابراز کنم .

اگر واقعا این کار توسط مسئولین بالاترین انجام گرفته است ، حساب کاربری خود را نیز بسته شده می دانم.

2010-11-28T11:36:00.000-08:00

از افشاگری های ویکی لیکس حمایت می کنم ...دروغ برای همه ممنوع !

در این دنیای دیوانه که مذهبیون و دزدان و قدرت طلبان قرن هاست آنرا به گند دروغ و جنایت کشیده اند ، از هر حرکتی که عرصه را بر دروغ گویان تنگ کند حمایت می کنم. زمانه عوض شده است و کنتور بزرگی به اسم اینترنت برای دروغ گفتن نصب شده است که به علت حذف یارانه ی قدرت و زور ، هزینه گزافی بر دوش دروغ گویان می نهد.

زنده باد آزادی

زنده باد راستی

زنده باد مردم

2010-11-23T12:43:00.000-08:00

لینکی تقدیم به حسین شریعتمداری ، برای اینکه یادش نرود عاشورای ۸۸ برای چه کسی افتضاح بود و

برای اینکه بداند حماقت از آن کسانی است که قدرت را ابدی می پندارند

2010-11-18T04:56:00.000-08:00

"مردمانی هستند که تا وقتی که باور هایشان مورد شوک و توهین قرار نگیرد ،حقیقت را دریافت نمی کنند ."

کارل سندبرگ

آقای یحیی نژاد!

ملت من ، ملت تقدس زده ایست . این تقدس زدگی زندگی من را سیاه کرده است.ولی زندگی من در برابر ملیون ها زندگی که در طی قرن ها گرفته شد ذره ای هم به حساب نمی آید.زندگی من در برابر فرصت هایی که از دست دادیم و سنگ هایی که پیش راه تمدن و فرهنگمان انداختیم اصلا مهم نیست . زندگی من در برابر فسادی که این تقدس مصنوعی پر از تزویر و ریا در جامعه من نهادینه کرد ، اصلا جایی برای حرف زدن ندارد!

آقای یحیی نژاد !

"دین مقدس" بزرگ ترین دروغ تاریخ بشر است و هر کسی که بدون تعصب به تاریخ بنگرد این حقیقت را در خواهد یافت.

بیشتر جان ستانده تا زندگی بدهد ، بیشتر شکنجه داده تا آرامش بدهد و بیشتر عامل نفرت و جنگ بوده است تا صلح و دوستی. قرن ها هر مخالفی را کشت و هر معترضی را به وحشتناکترین شیوه ها شکنجه داد . قرن ها دانشمندان و فیلسوفان را به اعتراف و توبه واداشت و بشر را در جهل و نا آگاهی نگه داشت.

ولی آقای یحیی نژاد !

نمی خواهم اثرات مخرب دین و مذهب را برایتان برشمارم که فکر می کنم خودتان به آن واقفید.

می خواهم بدانید که روزی که برای جذب مخاطبان مذهبی، آزادی بیان را به جرم توهین سانسور کردید ،

مقام آن را تا حد یک فاحشه پایین آوردید.

متوجه اید؟ شما به مذهبیون القا می کنید که واقعا به چیزی مقدس اعتقاد دارند که کسی نباید به آن توهین کند.

کاری که سالیان سال بر دوش ملاهای منبر و فداییان اسلام و خلخالی ها و شریعتمداری ها بوده است.

و چه مضحک که حتی شریعتمداری هم قانون جدید بالاترین را دنده "عقب " می داند

مدیر عزیز سایت بالاترین

آزادی بیان حد و مرز ندارد .

هیچ حد و مرزی ندارد.

روزی که همه ما به این اصل ایمان بیاوریم ، دیگر جایی برای استبداد در کشورمان نخواهد بود.

ما را به عقب نرانید

بر سر این نوزاد مجازی ما نکوبید.

اینجا ما شاگردان مشتاق درس آزادی فراوان ایم ،

از شما خواهش می کنم

ترکه ی سانسورتان را پایین بیاورید !

ما افسران رنسانس ایرانیم

2010-11-15T05:12:00.000-08:00

اگر از لحظه بیای بیرون ، از محدوده ی روز ها و سال ها و حتی قرن ها خودت رو بکشی بالاتر و تاریخ رو در محدوده ای که اسمش رو گذاشتند ایران نگاه کنی ، اونوقت شاید مثل من بدنت مورمور شه ، از هیجان ، از غرور ، از افتخار .

نه به خاطر لاشه ی تمدن چند هزار ساله ی فلان و بهمانی که کرکس های سلطنت طلب به آن نک می زنند و نه به خاطر کابوسی که چهارده قرن است که مردمت را به فلاکت کشانده ، که به خاطر اتفاقی که روز ۲۳ خرداد در خیابان ولی عصر تهران اتفاق افتاد. به خاطر رویایی که ۲۵ خرداد در خیابان آزادی واقعی شد و به خاطر جنبشی که نطفه اش از خون پدران و مادرانمان بسته شد و سال های سال در رحم خفقان ، از فریاد ها و بغض هایی که فرو خوردیم شکل گرفت …وامروز ، ما همان جنبشیم.

ما وارث چیزی شده ایم که مدت ها غبطه اش را خوردم ، شاید چون اون رو متعلق به نسل های آینده می دیدم : "اتحاد دوباره ی مردم"، شکستن آن سکوت طولانی در برابر این همه تحقیر وکندن اون نقاب لعنتی ، که سال های سال نگذاشت که همدیگر رو بشناسیم ، مشترکاتمون ، تفاوت هامون ، خشم هامون و نگرانی هایمون رو…و از یک روز کنار هم ایستادیم تا آن چیزی که از پدران و مادرانمان دزدیده شد و ما تمام عمر از آن محروم بوده ایم را پس بگیریم، آزادی را ، از دیوِ استبدادِ خوانِ آخر ، از فاشیسم دینی.

به خودت افتخار کن ! ما افسران رنسانس ایرانیم ، ما مفتخر شدیم به وجود در مکان و زمانی که وجود داشتن در آن مسئولیت مبارزه با استبداد دینی را بر دوشمان می نهد. ما شاید با فاحشه ی بزک شده ی آزادی در کاباره ی مصرف گرایی لاس نمی زنیم ، در عوض شانس به عهده گرفتن وظیفه ای بس مهمتر در حرکت بشر به سوی انسانیت به ما داده شده است.

مسئولیت سختی است ، خوان آخر است و دیوَش وحشی و دیوانه . از اعماق تاریک تاریخ آمده و به تفنگ و باتوم و جهل و نادانی مجهز است. به حماقت کهنی مجهز است که بدون تعارف در ناخودآگاه همه ما ریشه دوانده است. می توان با آگاه شدن و آگاه کردن با آن جنگید و ریشه اش را خشکاند و میتوان سر در برف کرد و در دنیای لیدی گاگا و فارسی وان دل خوش کرد. می توان خواند و نوشت و حرف زد و گوش داد ، و می توان تازیانه سانسور به عقاید زد و لینک های "توهین آمیز" را از صفحات اول و میانی و آخر حذف کرد.

وقتی سال های آینده به کودکان تاریخ دوران تاریک کشورمان را شرح می دهند ،شاید به حماقت سانسورچیان بخندند ، اما به ما آزادی خواهان نیز افتخار خواهند کرد.آن زمانی که فیلم ها و عکس های آخرین جنایت های دین در حق بشریت را به نمایش می گذارند ، صدای ما را نیز خواهند شنید که فریاد زدیم :

ما آزادی خواهان ایران ، که به آزادی اندیشه و بیان بدون هیچ قید و بندی باور داشتیم، با آخرین پسمانده های تحجر و دگم اندیشی جنگیدیم، اسارت کشیدیم ، شکنجه شدیم و خون دادیم، اما حقیقت را به مصلحت نفروختیم وآن را برای شما به ارمغان آوردیم ، آن را پاس بدارید و نگذارید هر کس و ناکسی آن را به طعمه "توهین" در بند "عقیده و مرام " کشد.

2010-11-11T05:48:00.001-08:00

هر کس دلش بخواهد می تواند برود در هر فیلمی بازی کند و دست اندر کار شود.

حالا می خواد فیلم پورنو باشد ، یا می خواد فیلم "پایان نامه" باشد.

فقط یک یادآوری :

معمولا هنرمند مخاطب می خواهد (در این دنیای دیوانه ، جدال بر سر هنرمند خواندن هنرمند بی مخاطب زیاد بوده است.)

یه هنرمند هست که قرن هاست که مرده ولی هنوز کلی مخاطب دارد ،

یه کسی هم هست مثل شریفی نیا که ماهی دو بار میاد رو پرده دلقک بازی در میاره ، ولی مدت هاست که بیشتر از یه جنازه ارزشی نداره.

دست اندر خونان فیلم پایان نامه هم قبر هنری خودشان را می کَنَند.

من هم بالا سرشون وایسادم و نگاهشون می کنم که دارند قبر خودشون رو چنگ می زنند :

بیایید بیرون ! تا خاک فراموشی رو نریختیم روتون !

2010-10-26T06:39:00.001-07:00

هشت پای المانی با ریدن در اکواریوم اینده ایران را پس از هدفمند کردن یارانه ها پیش بینی کرد.

گویا این آخرین اقدام آن فقید مرحوم بوده است.

پاشنه آشیل آزادی بیان- عمادالدین باقی

2010-10-04T03:25:00.000-07:00

حسین شریعتمداری ، به نظر من ، سمبل بسیاری از عادات نا پسند ما ایرانیان است. دروغگویی ، چاپلوسی ، موقعیت سنجی و به قول معروف تیزبازی. خود را منطقی نشان می دهد در حالی که منطق در نوشته های او به ساز قدرت می رقصد.از جزئیات نتایج کلی می گیرد و کلیات را در راستای اهداف خود تغییر می دهد.

رفتار شناسی حسین شریعتمداری ، به شناخت لایه های تاریک روابط اجتماعی همه ما می ماند.حسین شریعمداری بیماری جامعه ی ماست که هر کداممان سهمی از آن برده ایم ، و همان طور همه می دانیم ، یک بیماری بدون شناسایی شدن و مطالعه شدن علاج نمیگردد.

دیروز به مقاله ای بر خوردم سخت هوشمندانه و جذاب از حقوقدان و فعال حقوق بشر کشورمان ، عمادالدین باقی با عنوان پاشنه آشیل آزادی بیان(به مناسبت پاسداشت روزجهانی آزادی بیان) که به عنوان سر مقاله روزنامه توقیف شده اعتماد ملی در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸ چاپ شده است.

آقای باقی در این مقاله تکنیک هایی که حکومت مستبد و عوامل آن برای محدود کردن آزادی به کار میبرند را بررسی می کند. نشان می دهد که کیهان ها و شریعتمداری ها چگونه دست و پای آزادی را با بازی با لغات می بندند و با فرض های من در آوردی به نتایج دلخواه از تفسیر آزادی می رسند.

با اینکه مقاله آقای باقی مرز های جغرافیایی و تاریخی را می شکند و نمونه های عینی گفته های ایشان را می توان در دیکتاتوری های اعصار مختلف جستجو کرد ، به نظرم می توان از آن به نوعی مطالعه ی "درد شریعتمداری اندیشی در جامعه ایران" نیز یاد کرد.

این قسمتی از پایان این مقاله است ، ولی به شما پیشنهاد می کنم که حتما تمام آن را بخوانید :

بسیاری از ما آزادی بیان و انتقاد را دوست داریم اما تا جایی که به حریم کبریایی شخص ما تجاوز نشود.انتقاد، خوب و جذاب است تا هنکامی که دامن دیگران را بگیرد. می شناسیم از روشنفکران شهره به تلاشگری برای تئوریزه کردن اندیشه های دموکراسی که خود با کمترین انتقاد برمی آشوبند و دشنه دشنام بر می کشند. آزادی را دوست داریم اما باور نداریم.گویی خودکامگی در تاروپود ماست و باید در فرایندی طولانی درمان شویم. علاوه بر نیاز به تمرین بردباری و یافتن منش دموکراتیک باید موانع عینی و بیرونی آن نیز برداشته شوند. یکی از راههای آن "کاستن از استثنائات" است. یکی دیگر اینکه میزان وفاداری به آزادی بیان(با شاخص های عملی آن) تبدیل به معیار گزینش در نهادهای مختلف مدنی و دولتی شود.اکنون التزام به قانون اساسی از شروط احراز مسئولیت هاست اما در حالی که مهم ترین فصل آن فصل حقوق ملت است که آزادی بیان و مطبوعات و عقیده و احزاب و تشکل ها را دربرمی گیرد اما تمام قانون قانون اساسی را به دواصل تقلیل داده اند و منظرشان از التزام به قانون اساسی التزام به آزادی بیان نیست بلکه به دو اصل آن است. این رویه یعنی اسقاط اعتبار قانون اساسی توسط مجریان آن.

2010-09-26T08:18:00.000-07:00

روح الله خمینی چگونه مرجع شد؟

در صفحه ی ویکیپدیا ی مربوط به آیت الله شریعتمداری (روحانی مخالف اختیارات ولی فقیه در اصل ۱۱۰ قانون اساسی) ، قسمتی راجع به چگونگی مرجع شدن روح الله خمینی آورده شده است :

محمد کاظم شریعتمداری و روح الله خمینی

تلاش برای نجات آیت‌الله خمینی

در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، به سبب مخالفت بسیار شدید روح الله خمینی با اصول شش گانه انقلاب سفید، شاه وی را دستگیر و به تهران برد و زندانی کرد. طبق قانون اساسی مشروطه مجتهدین و مراجع تقلید مصونیت از محاکمه داشتند و روح الله خمینی به عنوان مرجع تقلید معروف نبود، لذا قصد محاکمه و اعدام وی را داشتند. برای نجات روح الله خمینی از اعدام و نیز آزادسازی آقای قمّی و محلاّتی از زندان، آیت‌الله شریعتمداری به تهران رفت و روح الله خمینی را به عنوان مرجع معرّفی کرد تا از اعدام وی جلوگیری کند.

آیت‌الله شریعتمداری در این زمینه می‌گوید: «ما همان موقع به تهران آمدیم و در شاه عبدالعظیم تمام علمای شهرستان‌ها را جمع کردیم و از مرحوم آیت‌اللّه میلانی که در مشهد تشریف داشتند خواهش کردیم که به آنجا بیایند و چون در آن موقع راجع به آیت اللّه خمینی نظر محاکمه و شدّت عمل داشتند و حتّی روزنامه‌های آن موقع صحبت از اعدام می‌کردند، از آن نظر لازم دیدیم که پیشگیری بشود. حضور ما در تهران یکی دو ماه طول کشید و تا حدودی آن خیال باطل از بین رفت و یک اعلامیّه یازده مادّه‌ای صادر کردیم و تمام ادّعاهای دولت را رد کردیم.»

حسینعلی منتظری در این باره خاطره‌ای را نقل می‌کند و می‌گوید: «من متن تلگرافی را (که تهیّه کرده بودم) خواندم که از آقای خمینی به عنوان آیت اللّه و مرجع عالیقدر تقلید اسم نام برده بودم، یکی از آقایان گفت: ایشان که مرجع تقلید نیست!، چه کسی از ایشان تقلید می‌کند؟، گفتم من از ایشان تقلید می‌کنم (پس ایشان مرجع تقلید است!).»

اینترنت بسیاری در تهران قطع شده است

2010-09-19T08:18:00.000-07:00

اینترنت بسیاری در تهران قطع شده است

تعداد کاربران آنلاین بالاترین در چند ساعت گذشته کمتر زیر ۱۴۰ نفر است.

با توجه به تهدید های چند روز گذشته حکومت ، بهتر است همگی گوش به زنگ باشیم ، به خصوص سبزهای خارج از کشور که به اینترنت آزاد دسترسی دارند

منشور حقوق بشر به وطنش بازگشت ٫ وطنی که حقوق بشر در آن پشیزی ارزش ندارد.

2010-09-10T02:14:00.000-07:00

۱- منشور حقوق بشر در سال ۵۳۹ قبل از میلاد ( بیش از ۲۵۰۰ سال پیش ) ٫ به دستور کوروش دوم هخامنشی پادشاه ایران ساخته شد.

۲- منشور حقوق بشر در سال ۱۲۸۵ خورشیدی توسط یک باستان شناس بریتانیایی پیدا میشود و به موزه ی بریتانیا انتقال میابد , همان زمانی که محمد علی شاه قاجار ٫ به کمک روس ها مجلس ملی را به توپ بست و مخالفان خود را را به طرز فجیعی به قتل رسانید.

۳-منشور حقوق بشر ٫ در سال ۱۹۷۱ میلادی ٫ همزمان با جشن های ۲۵۰۰ ساله محمد رضا شاه٫ وارد ایران میشود. پادشاهی که مخالفان سیاسی خود را اعدام می کرد و طی سخنانی گفت که هر کس مایل نیست به عضویت حزب وی درآید یا بطور رایگان پاسپورت گرفته و از ایران برود و یا جایش در زندان است.

۴- منشور حقوق بشر دوباره به ایران آمد.در سال ۱۳۸۹ خورشیدی ٫ هم زمان با حاکمیت ولایت فقیه ٫ حاکمیتی که در طول سی سال عمر کوتاه خود موارد گسترده ای از اعدام، قطع اعضای بدن ٫ شلاق ٫ سنگسار، پرتاب مجرمین از بلندی ٫ مجازات کودکان زیر سنین قانونی٫ استفاده سیاسی و نادیده گرفتن قانون جاری کشور وحق حاکمیت کشورها را در کارنامه خود دارد.ولایت فقیه ای که به مخالفان خود تجاوز می کند ٫ آنها را با اسید می سوزاند٫ خانواده ی آنها را به گروگان گرفته شکنجه می دهد ٫ به خانه ی مسکونی آنها حمله می کند و آن را تخریب می کند.ولایت فقیه ای که در مساجد خود دست به شکنجه می زند و به مساجد دیگران حمله می کند.معتقدان به ادیان دیگر را آزار میدهد و اجازه دفن مردگان را به آنها نمی دهد. ولایت فقیه ای که ... نمایندگان آن به طور رسمی حقوق بشر را به سخره می گیرند و آن را پایمال می کنند...حقوق بشر ٫ حقوق فردی٫ در این مرز و بوم پشیزی ارزش ندارد ٫ ٫از سالیان دور ٫ از ۲۵۰۰ سال پیش ٫ از زمانی که منشور حقوق بشر نگاشته شد...

ماتحت حسین بازجو از رئیس جمهور کودتا بدجوری سوخته

2010-09-07T22:13:00.001-07:00

قضیه از این قرار است که ا.ن جایی گفته "خوشبختانه من نه کیهان می خوانم و نه شرق". شریعتمداری هم که مثل بچه ای که از بازی انداختنش بیرون به زر زر افتاده که" خیلی نامردی" و "ما این همه پشتت رو داشتیم" و "اگه بهت گفتن با ما قهر کن گوش نده". ظاهرا کودتاچی ها افتادند به جون هم و به زودی همدیگر رو می خوردند!

خودتون می تونید در اینجا جزئیات ماجرا را بخونید.

به این لینک مثبت ندهید ! این یک سوگند نامه است

2010-09-06T12:04:00.000-07:00

بیشماری ٫ قدرت ها و توانایی هایی خلق می کند که هیچ ثروت و هیچ سپاهی نمی تواند آن را به دست آورد. جنبش سبز ٫ به واسطه ی بی شماری اش ٫ رسانه ای در دسترس دارد که از هر روزنامه و برنامه ی تلویزیونی پر بیننده تر است.

ولی آن طور که شواهد نشان می دهد ٫ به طرز غریبی به این رسانه بی اعتنایی میشود . همه به آن روی خوش نشان میدهند و تقریبا هیچ کس آن را به کار نمی گیرد. آن هایی هم که از آن استفاده می کنند دلشان خوش است که هفته ای یکی دو بار دست به این کار می زنند.

این مطلب را می نویسم چون بیش از یک سال گذشته و مطلب ها نوشته شد و مثبت های فراوان داده شد و نظر های رنگارنگ ذیل آن درج گردید و به گورستان بالاترین واصل گردید. و من هنوز کمتر از ده اسکناس شعارنویسی شده دریافت کرده ام.

هم وطن عزیز !

هر قطعه اسکناس که از دست شما خارج می شود ٫ می رود که به دست هزاران نفر دیگر برسد و از این هزاران نفر حداقل ده ها نفر به آن نگاهی خواهند انداخت. می رسد به دست یک سبز دیگر ٫ و خودتان می دانید چه دلگرمی به او خواهد داد٫ می رسد به دست آنهایی که مبارز نیستند اما حقیقت را هم انکار نمی کنند ( که به نظر من هموطنان بسیاری در این گروه قرار دارند) و به تدریج یخ بی تفاوتی آنها را آب خواهد کرد ٫ می رسد به دست آنهایی مغزشان شستشو داده شده و شاید ٫ شاید اندکی آنها را به فکر فرو برد....شاید!

هر اسکناسی که از دست شما خارج می شود ٫ می رود تا بدون هیچ سانسوری تا دورترین و محرومترین نقاط کشورمان سفر کند.

و هر قطعه اسکناسی که بدون شعاری بر روی آن خرج کنید ٫ از ایجاد دلگرمی و اندکی تغییر در دست کم ده ها نفر سر باز زده اید.

دوست عزیز!

اگر با من موافقید ٫ من شما را با یک مثبت رها نمی کنم !

به جای مثبت دادن ٫ در قسمت نظرات لینک در بالاترین ٫ سوگند یاد کنید :

من ٫ (نام کاربری شما ) ٫ سوگند یاد می کنم که از این پس ٫ هر روز یک اسکناس را شعار نویسی کنم.

سوگند های شما به گورستان بالاترین نمی روند ٫ روی اسکناس ها تکثیر می گردد

آخوند و سپاهی و بوی گند دروغ کشور را گرفته...

2010-09-06T07:25:00.001-07:00

نیروی انتظامی خبر یک مانور سراسری در شهر تهران می دهد برای امنیت شهروندان مقابل " اراذل و اوباش " و تبهکاران . در همان موقع ٫ عده ی اراذل و اوباش٫ در روز روشن٫ کوچه ای در شمال شهر تهران را قرق می کنند. گله ای به یک ساختمان مسکونی حمله کرده ٫ عربده کشی کرده شیشه های ساختمان را خرد می کنند . در آخر هم با خیال راحت وعده بازگشت می دهند.نیروی انتظامی تماشا می کند. فرمانده ی کل ناجا در کمال خونسردی اعلام میکند که مانور در روز قدس کج سلیقگی بود.تو گویی راجع به نیروی انتظامی کشور همسایه صحبت می کند.امروز هم سپاه محمد رسول الله اعلام می کند که حمله به منزل مسکونی یک شهروند هیچ ربطی به سپاه و بسیج ندارد.

الان از میدان هفت تیر ٫ چهار راه ولیعصر و میدان ولی عصر آمدم

2010-09-03T00:31:00.001-07:00

نمی دونستم باید بخندم به حال نیروهای رنگ و وارنگ حکومتی که دهنشون تو گرما داشت صاف می شد٫

یا گریه کنم به حال خودم که تک و تنها اون وسط جولان می دادم.

سگ های هار با محاصره خانه شیخ دندان نشان دادند ٫ با سبزپوش شدن سر جایشان مینشانیم

2010-08-31T01:31:00.000-07:00

باز حکومت قلاده های سگ هایش را باز کرد و اینبار گله ای از آنها خانه ی شیخ جنبش را محاصره کرده اند.

اراذل و اوباشی که اگر اسلحه از دستشان گرفته شود به موشهایی ترسو و بزدل تبدیل خواهند شد.

چند روزی بیشتر به روز قدس نمانده است. دو جبهه ٫ هر کدام به سیاق خود به تب و تاب افتاده است. یک طرف هوش و تمدن به خرج میدهد و طرف دیگر توحش و بربریت خود را به نمایش می گذارد.

هر روز رنگ سبز در خیابان ها بیشتر دیده میشود و هنوز کافی نیست.

وقت تنگ است . اطلاع رسانی کنید ٫ به همه بگویید که باید سبز بپوشند ٫ به آنها بگویید که به اطرافیان خود اطلاع دهند . همه با اینترنت سر و کار ندارند . رسانه شمایید.

با سبز پوشیدن تا روز قدس به این جنبش و به دوستان سبزتان روحیه خواهید بخشید

2010-08-30T00:34:00.000-07:00

تصور کنید که این روزها با خیابان هایی مواجه شوید که مردمانش همگی سبزپوشند٫پر از پیراهن ها و تیشرت ها و روسری ها ومانتو های سبز ٫ مملو از لبخند های شیرین و امیدوار . آیا میتواننید انرژی که این خیابان ها به شما می دهد را تصور کنید؟

روز قدس ٫ اولین تظاهرات دولتی بعد از ۲۲ بهمن است.تظاهرات دولتی یعنی نقطه ضعف حکومت ٫ یعنی روز قدرت نمایی جنبش سبز. ما باید در این روزها ٫ به علت فاصله ای که بین دو تظاهرات رسمی (۲۲بهمن و روز قدس ) افتاد به یکدیگر اطمینان دهیم ٫ باید بیشماریمان را به یکدیگر یادآوری کنیم . و هیچ راهی بی خطر تر و موثرتر از سبز پوشیدن در روزهای قبل از روز قدس نیست.

در خیلی از خانواده های سبز ٫ پدر و مادر ها و افراد مسن به طور مستقیم با مسائل جنبش درگیر نیستند. آنها را مطلع کنید .به پدر و مادر خود بگویید که سبز پوش شدن ٫ بی خطر ترین و مفیدترین کاری است که این روزها می توانند برای کمک به مملکت خود انجام دهند.

مسئولیت روی دوش تک تک ماست ٫ از زیر آن کنار نروید ٫ آن را فراموش نکنید.

سهم شما در این جنبش آزادی خواه غیر از مثبت و منفی دادن در بالاترین چیست؟

2010-08-29T02:04:00.000-07:00

آیا در راهپیمایی روز قدس شرکت خواهید کرد؟ آیا "هرروز" روی اسکناس ها شعار نویسی می کنید؟تا حد امکان از رنگ سبز در لباس های خود استفاده می کنید؟آیا تا به حال با پرینت و پخش مطالب افرادی که به اینترنت دسترسی ندارند را آگاه کرده اید؟ آیا در تاکسی و اتوبوس و مترو با مردم در مورد حقوقشان حرف می زنید ٫تا سکوتی که حاکمیت به دنبال برپایی دوباره آن است را بشکنید؟آیا کتاب می خوانید ٫ فیلم می بینید ٫ به موسیقی گوش می دهید؟ آیا اینها را با بقیه ٫ با آنهایی که مثل شما دسترسی ندارند ٫ به اشتراک می گذارید؟آیا به شعور سیاسی و اجتماعی خود و اطرافیان خود اهمیت می دهید ٫ آیا سعی در ارتقای آن دارید؟

یا همه اینها را کنار گذاشته اید و به بقیه واگذار کرده اید؟

من از روز شنبه تا روز قدس ٫ هر روز سبز خواهم پوشید.

2010-08-26T08:37:00.000-07:00

من از روز شنبه تا روز قدس ٫ هر روز سبز خواهم پوشید.
بدون شعار ٫ تجمع و بدون بهانه دادن به دست سگ های هار٫
همه ی شعار ها و فریاد هایم را برای آن روز جمع خواهم کرد.
تا آن روز هر روز سبز خواهم پوشید ٫ و به هر کسی که سبز پوشیده باشد لبخند خواهم زد.
سبز خواهم شد تا بیشماریمان یادآوری شود برای آنانی که در معرض فراموش کردنش هستند٫
سبز خواهم شد تا امید بدهم به همه ی کسانی که بغض های خود را برای روز قدس نگه داشته اند.
سبز خواهم پوشید تا رسانه ای بسازم هزاران بار قدرتمند تر از دروغنامه های حکومت ٫
سبز خواهم شد ٫ چون سبزم و از سبز بودن نمی ترسم ٫

به آن افتخار می کنم.

دو جمله ای که با علی کریمی حرف زدم

2010-08-19T04:28:00.000-07:00

من خیلی اهل فوتبال نیستم.یعنی اخبار مربوط به این ورزش رو دنبال نمی کنم و به غیر از بازی های ملی ٫ مسابقه ی دیگری رو تماشا نمی کنم.علی کریمی رو هم ٫تا پارسال ٫در این حد میشناختم که خیلی خوب بازی می کند و بهش می گویند جادوگر و چند بار بهترین بازیکن آسیا شده است. فکر نمی کردم یه روزی از صمیم قلب بهش افتخار کنم٫ و فکر نمی کردم روزی ببینمش و یک مکالمه ی دو جمله ای با او داشته باشم . فکر نمی کردم یک سال بعد آرزو کنم آن دو جمله را همه بشنوند.

ولی وقتی در بازی با کره ٫ کریمی و مهدوی کیا و کعبی با دستبند سبز وارد زمین شدند٫ بهش افتخار کردم ٫ از صمیم قلبم بهش افتخار کردم.برای همین دو هفته بعدش که در حال راه رفتن در یکی از خیابان های اطراف میدان محسنی بودم و در کمال ناباوری علی کریمی را دیدم که دم درب خانه ای منتظر ایستاده است ٫ نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و رفتم جلو. بهش گفتم : "خیلی ممنون آقای کریمی ٫ برای کاری که کردید..." همین یه جمله رو گفتم . اونهم با یه جمله جوابم رو داد :" چه حرفیه ٫‌وظیفه ام بود"

الان یک سال از آن ماجرا می گذره ٫ و امروز که علی کریمی هدف حمله ی یه عده لات سپاهی شده است (همون هایی که دارند ممکتم را به باد میدهند) ٫ من وظیفه ی خودم می دونم که از علی کریمی حمایت کنم .نه به خاطر بازی هایی که کرده و گل هایی که زده و نه به خاطر اینکه بازیکن سال آسیا شده . به خاطر اینکه همون موقعی که تو خیابون های گرم تهران جنگیدیم و باتوم خوردیم و زخمی وکشته دادیم ٫ علی کریمی به جای اینکه مثل خیلی های دیگه سرش رو بکنه تو برف ٫ چسب سبز پیچید دور مچش. به خاطر اینکه نگفت من برای خدا بازی می کنم و رفت با مردم زمینیش ٫ و به خاطر این همراهی و هزینه هایی که برایش داد ٫ منت سر کسی نگذاشت ٫ گفت وظیفه ام بود

پافشاری جنبش سبز برای صدور مجوز راهپیمایی سکوت ٫ بازی برد-برد در مقابله با حاکمیت استبداد

2010-07-29T11:45:00.000-07:00

از روز ۲۵ام خرداد ۱۳۸۸ ٫ که میلیون ها ایرانی طرفدار جنبش سبز ٫ با وجود تهدید رهبر مبنی بر ریختن خون آنها ٫ به خیابان آزادی آمدند و راه پیمایی با ابهت و پر غرور تاریخ معاصر خود را شکل دادند ٫ حکومت دیکتاتوری تمام قدرت و خشونت خود را به کار گرفت تا این اتفاق دوباره تکرار نشود. هر لحظه ی آن راهپیمایی ٫ چکیده ی سالها سکوت و صبر میلیون ها نفر در مقابل بی کفایتی ٫ بی عدالتی و جنایات این نظام ٫ چنان بزرگ و متین و نیرومند بود که هیچ دروغگویی قدرت انکار آن را پیدا نکرد.

جنبش سبز نباید دوباره همچون شاهکاری می آفرید. نباید ٫ به قیمت تیر اندازی مستقیم به مردم ٫دستگیری هزاران نفر از آنها ٫ شکنجه ٫ تجاوز ٫ سوزاندن با اسید ٫ زیر گرفتن با وانت ٫به هر قیمتی ٫ به هر بهایی نباید این حماسه تکرار می شد .حتی خاطره ی آن روز باید هر چه سریعتر در گذر زمان محو می گردید.

از آن روز حاکمیت تنها راه نجات خود را در انکار این جنبش دید.رسانه های حکومتی و در صدر آنها دروغنامه کیهان ٫ روز به روز اعضای جنبش سبز را کمتر نشان دادند٫تا حدی که در این اواخر آن را به چند صد نفر و چند ده نفر رساندند.

بزرگترین شکاف در نظام نیز از همین مساله سرچشمه می گیرد. در حالی برچسب اندک بودن وبیگانه و صهیونیستی و غربی بودن به این جنبش می زنند که سرسخت ترین و قدیمی ترین مدافعان جمهوری اسلامی نیز می دانند که این جنبشی مردمی و ملی است.

همه شاهد بودیم که در سالگرد کودتا ٫ حاکمیت با رسوایی تمام ٫ جرات صدور مجوز راهپیمایی بدون شعار ٫ بدون بیانیه و قطعنامه و تنها با محتوای اجرای بدون تنازل قانون اساسی را هم نداشت. و این آشکارترین تناقض او در رویارویی با جنبش در رسانه های دولتی بود.

رقیب ما پاشنه آشیل خود را می شناسد.ولی ما حمله به این ضعیفترین نقطه ی وی را به سالگرد کودتا منحصر کردیم٫چرا؟ او می داند که عدم صدور مجوز رهپیمایی به جنبش سبز با مرده اعلام کرده و چند صد نفره نامیدن آن سخت مضحک و متناقض است و ما مدت هاست که پرداختن به این بازی برد-برد را فراموش کرده ایم.

چرا به طور مستمر و پیگیرانه بر این درخواست خود پافشاری نمی کنیم؟ حاکمیت ٫رسانه های آن ٫و افرادی امثال شریعتمداری چه پاسخی برای مجوز ندادن در آستین خود دارند؟ مگر در سالگرد کودتا چه دلایل مسخره ای برای عدم صدور مجوز زمزمه کردند؟ و هر بار که این عذرها را با اکراه به زبان می آورند ٫ چقدر واقعیت برای آن بخش جامعه که دسترسی به رسانه آزاد ندارد آشکار می شود؟ چرا این انرژی عظیم خود را بر آشکارترین و ساده ترین نقطه ی ضعف رقیب خود متمرکز نمی کنیم؟ درخواستی که چه جواب مثبت و چه منفی به آن یک پیروزی برای جنبش محسوب میشود.

چرا یک صدا و پیوسته نمی پرسیم :

مگر نه این که ما پانصد نفر بیش نیستیم؟خب دو ساعت از یک روز را برای یک راهپیمایی سکوت بدون شعار مشخص کنید.اگر شما راست می گویید و ما جمعیت اندک و فریب خورده به صحنه آمدیم ٫ که نه تنها به موقعیتتان صدمه ای زده نمی شود ٫ بلکه آن را چند برابر مستحکم و پا برجا می کند. تمام این بحث ها به پایان می رسد و تردیدکنندگان مطمئن می شوند و فتنه گران رسوا.

ولی اگر همچون ۲۵ خرداد سال قبل با دریایی از مردم مواجه گشتید٫اگر دیدید که خانه ی هر خانواده سبز تهرانی ٫ میزبان یک خانواده ی سبز شهرستانی شد و اگر دیدید که راهپیمایی ملیونی یعنی چه ٫ آن وقت ما به شما یاد خواهیم داد که تمدن و شعور و گفتگو به چه معناست و سران جنبش (و نه فتنه) خود را برای اعلام مطالبات خود معرفی خواهیم کرد.

جنبش سبز باید به تبیین و بررسی اهداف خود و چگونگی رسیدن به آنها بپردازد.اغلب کسانی که مخالف شعار اجرای بدون تنازل قانون اساسی هستند ٫ به این نکته توجه نمیکنند که وادار کردن حاکمیت به اجرای بدون تنازل قانون اساسی قدم اولیه ٫ و نه نهایی جنبش می باشد. مسلما همه ی ما خواستار یک نظام کارآمد و دموکراتیک برآمده از یک رفراندوم واقعی می باشیم. ولی چگونه باید به این آرزوی خود دست پیدا کنیم؟ ما سی سال پیش برای آزادی جنگیدیم و خون دادیم ٫ و با تمام شکست هایی که با قدرت گرفتن طیف مذهبی بر ملتمان تحمیل شد ٫به ظرفیت هایی دست یافتیم که امروزه آزادی خواهان ایران را در مقایسه با مردم نگون بخت کره شمالی در موقعیت بسیار مناسبتری قرار داده است و استفاده از برخی از اصول این قانون اساسی همچون پافشاری بر حق راه پیمایی بدون خشونت ٫ارج نهادن به زحماتی است که ملت ایران در طول یک قرن مبارزه با استبداد کشیده است .

هذیان گویی شریعتمداری

2010-07-04T13:09:00.000-07:00

امروز شریعتمداری مطلبی چاپ کرده با این عنوان :

آیا انقلاب فرزندان خود را می خورد؟

طبعا برایم جالب بود که در این مقطع از تاریخ کشورمان که شباهت کم نظیری به کتاب قلعه حیوانات جورج اورول دارد ٫شریعتمداری راجع به این موضوع چه می خواهد بنویسد.انتظار داشتم با یک سری مغلطه گویی و در آخر نتیجه گیری بر اساس آن مغلطه گویی ها روبرو شوم (شیوه کار همیشگی او).اما در عوض با هذیان گویی غریبی برخوردم .چهار بند که گویا چکیده ی افکار مریض این انسان هستند.توده ای از داستان ها و توهم ها که در آن از نفی انقلاب بودن انقلاب ۱۹۱۷ تا کوبیدن نوه ی خمینی یافت می شود.خلاصه ای از تمام مصالحی که نوشته های شریعتمداری بر اساس آنها ساخته می شود.و چنان آشفته و دیوانه وارند که بیشتر به داد و فریاد های یک سیاه مست شبیه اند :

آيا انقلاب فرزندان خود را مي خورد ؟! (يادداشت روز)

1- صبح ديروز خبرنگار هفته نامه آمريكايي «نيويوركر» كه براي مصاحبه به كيهان آمده بود، با اشاره به سوابق انقلابي برخي از عوامل فتنه - يا به قول او چالش-88 و طرد آنها از صحنه نظام جمهوري اسلامي ايران، پرسيد؛ آيا نبايد با فرانتس فانون هم عقيده بود كه مي گفت؛ «انقلاب ها فرزندان خود را مي بلعند»؟! و توضيح داد در گفت وگو با يكي از طرفداران مطرح و شناخته شده «جنبش سبز»!! متوجه شده است كه آنها چنين عقيده اي دارند!
پاسخ اين سؤال مراجعه به يك «معيار» بود، معياري منطقي و خالي از ابهام كه در قالب پرسشي از ايشان مطرح گرديد و آن پرسش اين كه؛ كداميك از دو سوي ماجرا بر آموزه هاي انقلاب اصرار مي ورزيدند و كداميك نسخه اي ديگر و متفاوت با ارزش هاي انقلاب در دست گرفته و به ميدان آورده بودند؟ جان لي آندرسن كه خبرنگاري كهنه كار است و كتاب «زندگي انقلابي چه گوارا» از وي به فارسي ترجمه شده است گفت؛ انكار نمي كنم كه طرفداران جنبش سبز(!) و رهبران آنها ديدگاهي متفاوت و در پاره اي از موارد، متضاد با ديدگاه اعلام شده امام خميني]ره[ را دنبال مي كردند و آيت الله خامنه اي روي نظرات امام خميني تاكيد مي ورزيد. به ايشان گفته شد؛ اگرچه نظر فرانتس فانون درباره سرنوشت برخي از انقلاب ها، نظير انقلاب الجزاير و يا شماري از جنبش هاي به ثمر نشسته مردمي صحت دارد ولي در ايران اسلامي، انقلاب فرزندان خود را نخورده و نمي خورد، بلكه فرزندان ناخلف انقلاب و يا منافقان نفوذ كرده در آن را تصفيه مي كند و كنار مي گذارد.
2- اين روزها برخي از عوامل فتنه كه در سال هاي نه چندان دور، اردونشين انقلاب اسلامي و نظام برخاسته از آن بوده اند و در پي خروج از بستر اسلام و انقلاب و ايفاي نقش ستون پنجم دشمن، از سوي توده هاي عظيم مردم طرد شده اند، ترجيع بند «انقلاب فرزندان خود را مي خورد»! بر زبان و قلم گرفته و ساز فريب ديگري را ساز كرده اند. اين ساز بدصدا در حالي نواخته مي شود كه تعدادي از فتنه گران، اگرچه در گذشته با تظاهر به انقلابي گري و يا به واقع، در شمار وفاداران اسلام و انقلاب شمارش مي شده اند ولي در جريان فتنه 88 نه فقط از بستر انقلاب بيرون رفته اند، بلكه آشكارا با دشنه هاي آخته و پنهان كرده در آستين نفاق و به نمايندگي بي پرده و بي نقاب از سوي مثلث آمريكا، اسرائيل و انگليس، عليه اسلام، انقلاب، نظام، امام (ره) و مردم مظلوم و نجيب وطن خويش شوريده اند، كه بهتر است گفته شود عليه مردم وطن قبلي خويش، زيرا وطن كنوني آنها بدون كمترين ترديدي، واشنگتن، لندن و تل آويو است.
آيا كساني كه آشكارا به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله(ع) اهانت مي كنند، وجود مبارك حضرت صاحب الزمان(عج) را نفي مي كنند، بدترين اهانت ها را به امام راحل(ره) روا مي دارند، به نفع آمريكا شعار مي دهند، در حمايت از اسرائيل يقه مي درند، مسجد را به آتش مي كشند، اسلام را متعلق به 1400سال قبل مي دانند، با اسلحه سرد و گرم به مردم كوچه و بازار حمله مي كنند، قلب بسيجي را مي درند، فلان خانم رهگذر را تنها به خاطر آن كه چادر بر سر دارد زير ضربات مشت و لگد مي گيرند، آن مرد عابر را به اين علت كه داراي محاسن است و جاي مهر بر پيشاني دارد از اتومبيل پياده كرده و پيش چشمان وحشت زده و نگران همسر و دختر خردسالش به قتل مي رسانند، حداقل دوبار با جرج سوروس صهيونيست ملاقات كرده و براي فتنه انگيزي دستور مي گيرند، آقاي ابطحي را براي گدايي نزد پادشاه عربستان، امير امارات و... مي فرستند و قول مي دهند كه كمك هاي مالي آنان را به هدر نمي دهند و هنگامي كه آقاي ابطحي گزارش پول هاي دريافتي را ارائه مي كند، آقاي «ص-خ» مشاور يكي از سران فتنه به طعنه مي گويد «اين كه چيزي نيست، بايد ليست مبالغ دريافتي ما از كشورهاي غربي را ببيني»! و... در يك كلمه، آيا كساني كه نتانياهو، رئيس رژيم صهيونيستي آنها را «بزرگترين سرمايه اسرائيل در ايران» مي داند، فرزندان انقلاب هستند؟! كساني كه سران و برخي از عوامل اصلي فتنه را تنها به اين علت كه روزي به سالوس و يا به واقع در اردوگاه انقلاب بوده اند، فرزندان انقلاب مي دانند و باطرد آنان از سوي مردم، براي آنها مرثيه «انقلاب فرزندان خود را مي خورد»! سرمي دهند! و...، بايد توضيح بدهند كه درباره شمر و يزيد و معاويه و حجاج بن يوسف و عمر سعد چه عقيده اي دارند؟! و آيا مقابله حضرت امير(ع) امام حسن(ع) و امام حسين(ع) با اين جرثومه هاي فساد و تباهي را مصداق طرد فرزندان انقلاب مي دانند؟!
3- نظريه فرانتس فانون، نظريه پرداز سياهپوست فرانسوي و حامي انقلاب الجزاير درباره برخي از انقلاب ها، نظير انقلاب ماركسيستي اكتبر 1917 روسيه تزاري كه منجر به تشكيل شوروي سابق شد، مي تواند صحت داشته باشد. اما در انقلاب اكتبر 1917- اگر بتوان نام آن را انقلاب گذاشت- نسخه انقلاب يعني ماركسيسم اولا؛ براي توده هاي مردم شناخته شده نبود و ثانيا؛ اين نسخه فقط در دست حاكمان بود كه به ميل خود آن را تفسير و تعريف مي كردند. مثلا در چالش و درگيري ميان تروتسكي- فرمانده ارتش سرخ و عضو برجسته دفتر سياسي حزب كمونيست شوروي- با استالين در دهه 1920 كه به تبعيد تروتسكي به مكزيك و نهايتا ترور وي در سال 1940 انجاميد، هر دو طرف مدعي ماركسيسم واقعي بودند و هيچكس نمي دانست و هنوز هم نمي داند كه كداميك از آن دو پيرو واقعي ماركسيسم بوده اند و... چرا كه ماركسيسم براي مردم و بسياري از صاحب منصبان شوروي سابق ناشناخته و در متن خود نيز يك ايدئولوژي مواج و فاقد معيار و ملاك تعريف شده بود، بنابراين در صورتي هم كه كساني به ماركسيسم اعتقاد واقعي داشتند، نسخه تعريف شده اي از آن در اختيار نداشتند تا درباره آن ماجرا و ماجراهاي مشابه ديگر به قضاوت بنشينند و نتيجه بگيرند كه استالين عليه ماركسيسم شورش كرده و تروتسكي را حذف مي كند يا تروتسكي از بستر ماركسيسم خارج شده است؟! دكترين «راه رشد غيرسرمايه داري» خروشچف ماركسيستي است يا گلاس نوست گورباچف؟! و...
در انقلاب اسلامي اما، «نسخه انقلاب» قبل از وقوع آن در ميان مردم بوده و آموزه ها و بايدها و نبايدهاي آن طي چند صد سال با زندگي ملت هاي مسلمان و از جمله ملت مسلمان ايران آميخته و عجين بوده است. صدها هزار دانشمند علوم اسلامي در هزاران حوزه علميه و مراكز ديگر ديني، ابعاد اين نسخه را با تكيه بر اصول و ملاك هاي تعريف شده و غيرقابل تحريف-وحي- به بحث و فحص نشسته و براي مردم بازگو كرده اند و... بنابراين وقتي كساني از بستر انقلاب اسلامي خارج مي شوند به آساني براي توده هاي مردم قابل شناسايي هستند و چنانچه در پي خروج از بستر انقلاب عليه آن به مقابله برخيزند- مانند سران فتنه 88- از سوي مردم مسلمان طرد شده و از عرصه انقلاب جارو مي شوند كه شدند.
وقتي امام راحل ما(ره) از نجف يا پاريس پيام مي دادند و خطاب به ملت مي فرمودند، «خداوند شهداي شما را با شهداي بدر و احد و حنين و كربلا محشور فرمايد»، مردم به قول استاد شهيد آيت الله مطهري گمشده خويش را در اين پيام پيدا مي كردند. مردم احد و بدر و حنين را مي شناختند، بيش از هزار و چند صد سال بر مظلوميت شهداي كربلا گريسته بودند و از ژرفاي دل «يا ليتني كنت معكم... اي كاش در كنار شما بودم» گفته بودند و...
4- چند روز قبل يكي از آقايان در ديدار جمعي از زندانيان سياسي رژيم طاغوت، ضمن تجليل از آنان- كه برخي از آنها به حق قابل تقدير هستند- گفته بود؛ «جامعه اي كه از زبان صادق ترين افراد دوران مبارزه سخني نشنود و به گوش نگيرد و به آنها روي ترش كند، مجبور مي شود تجربيات تلخ گذشته را دوباره تجربه كند» اين سخن در جاي خود و به طور مطلق، سخن حقي است ولي چنانچه اشاره ايشان به سران و عوامل فتنه 88 باشد- كه ظاهراً هست- با كمال تأسف بايد گفت؛ «كلمه» حقي است كه به قول حضرت امير عليه السلام، از آن اراده باطل شده است! چرا كه، به گفته حكيمانه حضرت امام(ره)، ميزان حال فعلي افراد است و باز هم به فرمايش مولاي متقيان(ع) بايد افراد را با معيار «حق» سنجيد و نه «حق» را با ميزان افراد بنابراين ابتدايي ترين كار كه معتبرترين معيار نيز خواهد بود، آن است كه فتنه گران- اگر هم به فرض برخي از آنان در دوراني فرزند انقلاب بوده اند- امروزه چه بر زبان و قلم و قدم دارند؟ آيا كساني كه در بند دوم اين نوشته به برخي از مواضع و عملكرد خصمانه آنها عليه اسلام و انقلاب و امام و... اشاره شد، «زبان صادق»!! در كام دارند؟! و بينش و منش آنها عليه تمامي ارزش هاي شناخته شده انقلاب و توصيه آنان به نوكري براي آمريكا و اسرائيل و انگليس و دست كشيدن از اسلام ناب محمدي(ص) قابل شنيدن است و اگر جامعه اي به آنها «روي ترش»! كند قابل ملامت خواهد بود؟!
ايشان در جاي ديگري از همان ديدار، گفته اند «سال هايي كه خميني گفتن پلو نداشت، بلكه چوب داشت تنها كساني آمدند كه حق گو بودند، امروز امام، امام كردن براي بسياري منافع دارد».
اين سخن نيز در كليت آن قابل قبول و ارزشمند است، اما مصداق مورد نظر ايشان با «حق»، «راه امام» و واقعيت هاي آشكار اين روزها نه فقط متفاوت بلكه در تضاد كامل است و بايد عرض كرد، فقط نيم نگاهي به ميدان بيندازيد! چه مي بينيد؟! آيا توده هاي فداكار مردم به خاطر دفاع از اسلام و انقلاب و امام(ره)، سختي هاي تحميل شده از سوي قدرت هاي استكباري را تحمل مي كنند و خم به ابرو نمي آورند يا فتنه گران كه به خاطر مقابله با آموزه هاي امام(ره) و دشمني با ارزش هاي اسلامي و انقلابي تحت الحمايه آشكار و بي پرده آمريكا، انگليس، اسرائيل، اتحاديه اروپا، شيوخ عياش عرب، بهايي ها، منافقين، سلطنت طلب ها، كلان سرمايه داران، و... قرار دارند؟! ديگ پلوي سفارت انگليس كه امروزه به چك پول هاي كلان، كمك هاي مالي ميلياردي، حمايت هاي تداركاتي و سياسي و تبليغاتي و صدها امكان مادي ديگر از سوي قدرت هاي استكباري تبديل شده است، براي مردم فداكار و پيروان امام راحل(ره) روي اجاق است يا براي فتنه گران؟! و... اين قصه، سر دراز دارد.
حسين شريعتمداري

آقای شریعتمداری ٫ این چه وضعشه ٫ برای انکار همچین واقعیتی باید خیلی بیشتر کار می کردی!